Archive for janúar, 2008

Taj Mahal

Við drifum okkur snemma a fætur til þess að sja Taj Mahal við solaruppras. Við höfðum talað við mjög almennilegan autorickshaw-sjora kvöldið aður og hann var mættur a hotelið a tilsettum tima, um kl. 06:30.
Við klæddum okkur eins vel og við gatum til þess að na ur okkur morgunhrollinum - það er mjög kalt herna a nottunni. I raun kaldara en við bjuggumst við og svefnpokarnir sem við tokum með hafa sko komið ser vel. Her er vist verið að sla hvert kuldametið a fætur öðru. Minusstig og hvað eina…
En nog um veðrið – datt samt i hug að skrifa aðeins um það – svona ur þvi maður er Islendingur, skrifar a islensku fyrir Islendinga…

En hvað um það. Við saum alls ekki eftir þvi að vera arrisular. Þratt fyrir að við höfum ekki verið einar a ferli saum við vel muninn a turistaflaumnum um og uppur klukkan sjö og milli niu og tiu. Þa kom hver hopurinn a fætur oðrum og staðurinn fylltist.

Við solaruppras a Taj Mahal að verða bleikt að lit. Við saum aðeins fölbleikan lit en eg veit ekki alveg hvort við saum hann eða töldum okkur tru um að við sæum allt i bleiku… Það var skyjað og solin naði þvi ekki að beita töfrum sinum nogu vel. En það var samt alveg nogu fallegt hvitt að lit og sast mun betur i morgunsvalanum en mistri dagsins.

Við forum lett með að eyða þremur timum við þetta fallega mannvirki astarinnar. Við tokum sma tima i að gerast fyrirsætur fyrir nokkra tælenska munka sem spasseruðu þarna um i appelsiugulum klæðum. Þeir þurftu allir að fa mynd af okkur, einn i einu og a sovna 1-2 velar… Við reyndum að hiksta þvi ut ur okkur að okkur þætti gaman að fa mynd af okkur með þeim en þa voru þeir a brott, brosandi ut að eyrum.
Við tokum lika sma tima i að fylgjast með hoppandi Tælendingum og Japönum. Um leið og myndavelin var komin a loft byrjaði mannskapurinn að hoppa með tilheyrandi hljoðum og katinu.

Eftir að hafa seð Taj Mahal fra öllum hliðum snæddum við morgunmat a einum af mörgum þak-veitingastöðum bæjarins og heldum svo að Agra virki þar sem höfðinginn sjalfur – maðurinn sem let reisa Taj Mahal handa aðal konunn sinni – var fangelsaður af sinum eigin syni. Þaðan er gott utsyni yfir til Taj Mahal sem af einhverri undraverðri astæðu virkar mun stærra seð fra virkinu.

Um kvöldið skelltum við okkur aftur upp a þak, fengum okkur að borða og horfðum aðeins meira a Taj-ið… Við tokum svo næturrutu til Puskhar, indæls bæjar við fallegt vatn. Við verðum her fram yfir manaðarmotin og höldum svo til Udaipur 2. februar.

Fatehpur Sikri

Við höfum nú yfirgefið Delhi og haldið á vit ævintýranna í Rajasthan. Við hófum ferðalagið reyndar aðeins fyrir utan héraðið, í Agra, þar sem hið marglofaða Taj Mahal er að finna.

Við lentum hérna í gær og fundum okkur ágætis hótel á góðum prís. Við ákváðum að taka fyrsta daginn í það að skoða okkur um í Fatehpur Sikri (40 km frá Agra), draugaborg frá tímum Mughal veldisins. Hún var byggð á valdatíma Akbar (1571-1585) og átti að þjóna sem ný höfuðborg veldisins. Vegna vatnsskorts og erfðira aðstæðna var hún hins vegar yfirgefin stutt eftir dauða hans og hefur síðan þá staðið auð.

Borgin hefur varðveist mjög vel og það var mjög magnað að rölta um hverja meistarasmíðina á fætur annarri. Lítið var um aðra ferðamenn á staðnum sem ýtti enn frekar undir góða upplifun í kyrrðinni..

Við verðum að segja ykkur frá Taj Mahal síðar… Þurfum að fara í rútuferð til Pushkar!

sorrý…

… gott fólk… ég reyndi þó nokkrum sinnum að laga færsluna hérna fyrir neðan … en eftir nokkrar tilraunir ætla ég ekki að ergja mig á því lengur… þið verðið bara að lesa hana svona í bili alla vega…. ;0)

brúðkaup

Eða brúðkaupsfár réttara sagt….. ;0) Það er alla vega mikið meira stand í kringum þetta hér heldur en heima á klakanum…. Í vikunni fyrir brúðkaupið skiptast fjölskyldurnar á að heimsækja brúðina og brúðgumann. Brúðurin er klædd upp en brúðgumanum eru færðar gjafir (aðallega peningar held ég ) og svo eru víst tærnar snertar á öllum …. Hmmm já….. margt er skrýtið í kýrhausnum.

Á föstudaginn var svo hist heima hjá brúðinni og þar var etið, sungið, dansað og spilað á hljóðfæri uppá þakinu á meðan brúðurin og allar þær konur sem vildu fá mendi (eða henna málningu í lófann og á handarbakið)…. brúðurin fær auðvitað lang mest eða alla leið uppá handleggi og á fæturna upp að hnjám. Svo er alveg bannað að nota hendurnar á meðan það er að þorna…. sem er eitthvað um tvo tíma! Jamms eins gott að vera búinn að fara á klósettið áður….;0) Hjátrú er hérna í Indlandi að eftir því sem mendiið verður dekkra því meira mun eiginmaðurinn elska þig…. en við komumst nú að því að það fór bara eftir því hversu þykkt lag af henna fór á hendina.

Á laugardeginum, brúðkaupsdeginum sjálfum, var svo athöfn um hádegið (það var fyrst sagt við okkur 10… en þetta er bara indverskur tími ;0). Þá sat brúðurin á litlum, eiginlega hálfgerðum fjósakolli fyrir framan prestinn. Reykelsisangan lá um alla stofuna og fólk sat annað hvort í sófanum eða á gólfinu. Foreldrar hennar við hliðina á henni og móðurbróðir og konan hans hinum megin við. Svo voru sönglaðar bænir, ýmis bönd, matur og annað slíkt blessað. Bengalsarnir (svona armbönd) eða brúðararmböndin voru sett á hana og hulin með klúti. En áður hafði hún verið með önnur armbönd sem ógiftar konur eiga að setja á sig…. svona svipað eins og þegar er verið að henda brúðarvendinum… nema að ég braut mín í spað…. heheh ætli ég sé þá nokkuð að fara að gifta mig á næstunni ;0) að sjálfsögðu varð ég við það miðdepilinn á athöfninni og öllum fannst þetta skemmtun hin besta… Auður reyndi eitthvað líka við að setja þá á sig… og braut annan…. sem vakti ekki síður kátínu og fliss viðstaddra. Heilagi maturinn var svo borðaður með bestu lyst… nokkurs konar eftirréttargums ef það útskýrir eitthvað….

Rétt síðar um daginn var svo gengið um hverfið með trumbur og stoppað á nokkra metra fresti til að dansa. Indverjunum fannst ótrúlega gaman að láta okkur dansa með sér ;0) Við erum nottla svo góðir dansarar ;0) Það var farið inní hof og þar var blessað sig í bak og fyrir, hringt bjöllum og ég veit ekki hvað og hvað. Ein frænkan gekk með okkur klædd í hálfgerðan dúk og öðrum haldið yfir henni. Á höfðinu hélt hún á leirvasa þar sem var svona hálfgerður kandís. Seinni partinn fórum við svo í greiðslu, skelltum okkur í fötin og máluðum okkur á mettíma. Fólk hérna er nefnilega vant að vera að slóra… eiginlega alveg þangað til það er orðið of seint og þá þarf maður að drífa sig ;0)

Næsta athöfn var í sal út í bæ og kom brúðguminn fyrstur á hvítum hesti. Með honum voru trumbuslagarar og blásarar og að sjálfsögðu var fjölskylda hans dansandi. Nokkru síðar kom brúðurin upp í brúðarklæðunum – sem eru ekkert smá …. okkur sýndist nú að hún væri orðin eitthvað þreytt. Sem er ekki nema von með alla skartgripina og skrautið hangandi utan á sér. En hún var nú samt sem áður ótrúlega falleg og frekar ung kannski, ekki nema 18! Draumur margra ungra stúlkna hér, sérstaklega í lágstétt og miðstétt, virðist vera sá að giftast ungar og stofna fjölskyldu. Margar spurningar sem við höfum fengið hefur einmitt snúist um það. Svo sátu þau þarna saman – skiptust á blómsveigum, hann dró hring á fingur hennar og allt saman undir nýjustu diskódanstónlistinni ;0) Auðvitað voru teknar myndir af öllum með brúðhjónunum og að myndatöku lokinni fengu þau loksins að borða.

Lokaathöfnin fór svo fram eitthvað um 2 leytið um miðja nótt - úti. Við Auður vorum reyndar eiginlega orðnar of þreyttar fyrir hana eftir allt þetta stúss. En við fengum ágætis útskýringu á þessari athöfn. Brúðhjónin binda föt sín saman og ganga 7 hringi í kringum bálköst til marks um þau næstu 7 líf sem þau munu eiga saman. Þetta var nú bara svona stiklað á stóru í gegnum allt þetta brúðkaupsfár sem nú er á enda…. Við ætlum að reyna að yfirgefa Delhi í kvöld og halda til Agra (jebb vorum aldrei búnar að komast þangað….!!) þaðan sem við ætlum að taka smá hring um Indland. Annars erum við að reyna að bóka flug til Thailands í kringum 15. feb ;0) Yfir og út! Mera beit pargí he…. veit einhver hvað þetta þýðir?? Svar kemur næst ;0)

Gúrúinn

Jæja þá erum við lentar aftur í Delhi.

Við áttum frábæra daga í Amritsar, þó þeir væru kaldir – en það var víst kuldamet slegið þegar við vorum þarna. Við byrjuðum á því að skoða Gullna hofið. Þar þarf maður að fara úr sokkum og skóm og skilja eftir í skógeymslu. Síðan þarf maður að þvo fæturna áður en maður fer inn með þvi að ganga í gegnum hálfgerða vatnsrennu. Við þurftum líka að hylja hárið okkar að mestu leyti – en það gildir nú bæði fyrir karla og konur. Gullna hofið er hof fyrir Sikha sem er um 2% af trúariðkendum hérna í Indlandi. Saga þeirra sem er að einhverju leyti útlistuð í safni þarna, er nokkuð blóðug. Sikharnir eru hins vegar mjög vingjarnlegir og umburðarlyndir gagnvart öðrum. T.d. er þarna matsalur/eldhús sem hver sem er má borða í – bæði ríkir og fátækir. Allir sitja á gólfinu (á tásunum, muniði) – hlið við hlið. Það skiptir engu máli hvað þú þénar á mánuði eða hvort þú eigir hús, þú færð sama mat og allir hinir – og hann er frír!! Þetta er þeirra aðferð til að útrýma stéttarskiptingu- og reyna að koma fólki í skilning að við erum jú öll manneskjur sem hafa sömu grunnþarfir.

Við tipluðum þarna um á tánum fórum inní Gullna hofið, sem er mjög svo fallegt – og já, það er úr skíra gulli!! Við fórum þarna inn – bugtum okkur og beygðum, snertum alla þröskulda á leiðinni og snertum svo ennið á okkur – og á sumum stöðum krupum við og settum ennið niður við gólf. Að lokum þegar við fórum út tókum við smá heilagt vatn og skvettum yfir okkur – maður á víst helst að drekka það líka…. en við slepptum því… þar sem það voru líka fiskar þarna og fólk (aðallega menn) að baða sig upp úr því.

Um kvöldið vorum við svo viðstaddar athöfnina þegar aðalgúrúinn – sem verið er að tilbiðja í Gullna hofinu – er færður úr hofinu og í annað hús beint á móti. (verð að koma því að að gullna hofið er umkringt vatni og maður verður að labba yfir brú til að komast inn). Þetta er rosalega mikilvæg athöfn – gúrúinum er pakkað inní teppi á meðan er verið að söngla bænir (sem eru reyndar sönglaðar allan daginn). Svo er einhver gaur sem stendur yfir þeim með blævæng – því það verður að lofta um gúrúinn. Að lokum er hann borinn út í hálfgerðum gullstól/rúmi og í náttstað sinn. Þar eru barðar trumbur og allir leggjast á hnén þegar hann er lagður til hvílu. En bara svona til að segja ykkur að þá er þetta ekki lifandi manneskja heldur mynd af gúrúinum.

Við fengum svo leiðsögn um svæðið af einum sikhanum sem skýrði okkur frá öllu. Fengum meira að segja að kíkja í eldhúsið þar sem voru pottar sem hægt var að elda í fyrir 10.000 manns! Það eru ca 80.000 manns sem borða í matsalnum á hvejrum degi. Um kvöldið sváfum við svo í hofinu – fengum sérherbergi þannig að við þurftum ekki að sofa úti á dýnu eins og hitt fólkið. Rúmin voru allt í lagi – krossviðsplata með þunnri dýnu. En maður kvartar sosum ekki þar sem gistingin er frí. Framlög eru samt vel þegin á þessum stað. Þetta var mjög skemmtileg upplifun að sofa þarna þó svo að maður hefði ekki öll nútímaþægindi ;0) Maður fær líka mun meiri skilning á öðrum trúarbrögðum þegar maður fær að upplifa þau svona í beinni útsendingu ;0)

Við gerðum margt fleira í Amritsar – sem verður sagt frá síðar. Held að þetta sé orðin ágætis blogg í bili….. En við fórum í annað hof og að horfa á athöfn við landamæri Indlands og Pakistans.

Heilsumst í bili Auður og Begga

Brúðkaupsundibúningur - Armitsar og Gullna hofið

Þá erum við stöllur komnar í Punjab héraðið, nánartiltekið til Armitsar, þar sem Gullna hofið er.

Hingað til höfum við verið í Delhi hjá fölskyldu Nitali, vinkonu Beggu. Undirbúningurinn fyrir brúðkaupið er á fullu og síðustu dögum höfum við eytt á hinum og þessum mörkuðum borgarinnar. Móðir Nitali missir alla skynjun á ytra umhverfi um leið og hún stígur fæti inn á markaðssvæðið. Hún þræðir hverja búðina og hvern básinn á fætur öðrum, dáleidd af litríkum inverskum klæðnaðinum. Á meðan hún keypti nokkur skópör og óteljandi margar flíkur festum við Begga kaup á brúðkaupsklæðnaði. Begga keypti Sari og ég pajamy – buxur, þröngar um kálfana, og hálfgerðan kjól yfir. Þessu munum við klæðast aðalkvöld brúðkaupsins, 26. janúar, sem er þóðveldisdagur Indverja.

Það er búið að vera ótrúlega gaman og fróðlegt að fá að vera inná indverskri fjölskyldu en um leið nokkuð krefjandi. Við tókum upp á því að sofa svolítið lengi fyrsta morguninn hjá þeim. Við vorum ekki vaktar fyrr en um hádegi. Þá kom húsfrúin inn í herbergi, kveikti ljósin og spurði hvort við vildum te. Alla morgna hefur þetta verið mjög svipað. Hurðinni er hrint upp, ljósin kveikt og kvell rödd segir góðan daginn, viljið þið te? Mjög gaman að því hvað fólk er heimilislegt.

En eftir þennan feita morgunn (“grasse matinée”) höfum við verið álitnar hinar mestu svefnpurkur og allir virðast halda að við séum alltaf svo lengi að öllu. Í hvert sinn sem ferðinni er heitið á einhvern stað heyrist þessi setning að minnsta kosti fimm sinnum: “Get ready, we are going now.” Iðulega höfum við þá verið tilbúnar frá því áður en hún var sögð í fyrsta skipti og eftir fjórða skiptið er sest niður til borðs og drukkið te, svo er snæddur morgunmatur og svo er drukkið meira te…
- Þegar Indverjar eiga í hlut er ágætt að tvöfalda tímann sem um ræðir. Stefnumót eftir klukkutíma – vertu mætt/mættur eftir tvo..

Indverjar eru líka nokkuð forsjálshyggnir, ef hægt er að taka svona til orðs. Ég hélt við myndum aldrei komast af stað frá Delhi til þess að skoða okkur aðeins um… Allur karlpeningur fjölskyldunnar vildi hafa vit fyrir okkur. Úr því þeir gátu ekki farið með okkur átti að panta allt fyrirfram, hótel og bílstjóra sem stæði og biði okkar með spjal á lestarstöðinni. Svo var það – ok, þið takið lest á morgun. Farið til Armistasr og sjáið gullna hofið og komið svo strax til baka aftur daginn eftir!!!

Hemm já, við redduðum okkur sjálfar autorickshaw á lestarstöðinni og gistum í Gullna hofinu. Sameiginleg klósett/holur og sturtur.. Og við ætlum að vera allavega 2-3 daga.Það má samt alls ekki misskilja mig. Það hefur verið alveg frábært að vera hjá þessari fjölskyldu. Allir vilja allt fyrir okkur gera. Við fáum frábæran indverskan mat og farið er með okkur eins og prinsessur :D

Jæja, þetta er komið meira en nóg í bili. Segjum síðar frá upplifuninni hér í Armitsar, umferðinn í Delhi og frekari kynnum okkar af þessu landi og íbúum þess.. :)

Hvað gerist næst?

Jæja já… maður er bara ótrúlega duglegur að blogga ;0)

Við Auður hittum Nitali í gær og fórum saman að skoða Red fort og Mosku…. Í Red fort komu til okkar múslímsk fjölskylda (að við höldum)… og tók í hendina á okkur… já við erum bara orðnar nokkuð frægar hérna… þeim fannst þetta alla vega mjög merkilegt ;0) Fórum svo úr sokkum og skóm til að fara inn í eina af stærstu moskunum í Delhi. Við höfðum reyndar ekkert svakalega mikinn tíma þar sem sólin var að fara að setjast og þá megum við ekki vera inni við.

En það er rosalega fínt að hafa hana Nitali… við fáum skutl hingað og þangað ;0) og svo er líka gott að hún talar hindí þannig að hún gat verið munnur okkar í gær ;0)

Við tékkuðum okkur svo út af þessu hóteli í morgun og gistum áreiðanleg með Nitali heima hjá skyldfólki hennar í nótt…. en svo er förinni heitið til Agra á morgun að skoða Taj Mahal ;0) spennó - spennó

Á eftir ætlum við svo að versla okkur einhver föt með mömmu hennar Nitali… hún er nottla indversk þannig að minni hætta er á að það sé eitthvað verið að svindla á okkur ;0) Svo þurfum við líka að kaupa eitthvað sætt fyrir brúðkaupið ;0)

Vitum ekki alveg hvenær við náum að blogga næst… en þangað til … verið hress - ekkert stress og bless ;0)

Indíafararnir…. Begga og Auður… ;0)

Dýr á götum úti

Við notuðum fyrsta daginn í Delhi til þess að ná úr okkur flugþreytunni og komast í gang.

Okkur hefur nú þegar verið boðið í eitt stykki brúðkaup en það fer fram hérna í Delhi 24. janúar. Vinkona Beggu frá því í Frakklandi, Nitali, er hérna í Delhi en hún er af inverskum uppruna. Hún er tilbúin að hitta okkur og ferðast eitthvað með okkur um Indland fram að brúðkaupi en hún heldur af landi brott í lok mánaðarins.

Í gærkvöldi snæddum við á einum af mörgum veitingastöðum hverfisins. Nokkrar kýr áttu leið hjá, ein þeirra fékk sér að borða og hélt svo á brott. Sennilega í leit að eftirrétt á öðrum stað. Stuttu síðar rölti fíll framhjá í rólegheitunum. Stærðarinnar fíll á þessari litlu og þröngu götu sem myndi ábyggilega ekki rúma tvo bíla hlið við hlið!

Fróðlegt er að vita hvað dagurinn í dag ber í skauti sér.

Kv.

Auður og Begga

Lentar í Delhi, Indlandi!

Jæja, jæja. Þá erum við komnar til Delhi.

Það varð tveggja tíma seinkun á fluginu okkar til London vegna veðurs. Hehe það er enginn snjór hér ;)

Tíminn var fljótur að líða á Heathrow og áður en við vissum vorum við á leiðinni í vélina - jumbo þotuna - til Delhi, þar sem við fengum konunglega meðferð.
Nokkrir heitir þvottapokar, þriggja rétta máltíð með víni, sokkar, tannbusti og tannkrem, bíómyndir að eigin vali…

Bakpokarnir skiluðu sér eftir flugið og okkur tókst að komast klakklaust frá vellinum í svokölluðum PrePaid Taxi. Leiðin að taxanum virtist nokkuð snúin í gegnum mannmergðina sem beið við útganginn en andlitin voru vinaleg og ekkert áreiti :)
Á leiðinni inn í borgina sáum við úlfaldalest, lögregluþjóna með hanakambshatt og eitt barn bankaði á bílrúðuna til að betla.

Það er kannski ekki alveg hægt að segja það sama um götuna Main Bazaar sem hótelið okkar, Vivek, stendur við. Það er að þar sé áreitið lítið sem ekkert. Við gerðum eina heiðarlega tilraun áðan til þess að skoða okkur um. Við svöruðum á einum stað einni af þeim þúsund spurningum sem ringdu yfir okkur og urðum samstundis eins og mykjuskán sem mýið sækist í. Það er spurning hvenær næsta tilraun verður gerð.. ;)

En það verða allavega þreyttar en kátar stúlkur sem leggjast á koddann í kvöld.

Bloggumst síðar ;)

Kv. Auður og Begga

Kveðjupartýið…

…. já við hittumst fríður hópur á Caruso í gær í tilefni brottfarar minnar og Auðar núna á mánudaginn…. NÚNA Á MÁNUDAGINN…. damn hvað tíminn líður hratt…. En ég held að ég tali fyrir okkur báðar þegar ég segi að við áttum góða kvöldstund með ykkur …. og dýrindis mat. Það var bara gaman að sjá hversu margir sáu sér fært um að koma… Við eigum eftir að sakna ykkar allra með tölu… og kannski hnappagati….  ;0) Kvöldið endaði þó ekki alveg nógu vel hjá mér…. og nei ég var edrú!! …. hefði sko alveg verið til í að sleppa við þetta mígreniskast svona síðasta kvöldið með vinunum…. eeeen ef maður lítur á björtu hliðarnar þá er það kannski betra heldur en þegar maður er kominn þarna út… en ég náði sumsé að staulast heim, taka inn eina íbúfen og skríða uppí rúm….  Kannski er stressið, tilhlökkunin og kvíðinn farin að segja til sín… ég hef alla vega ekki fengið mígreniskast í mörg ár…. en svona er lífið….

Annars er bara verið á fullu að pakka niður í kassa (veit að Auður ætlaði að klára að ganga frá sinni íbúð í dag;0)…. íbúðin hérna sem ég er í seldist nefnilega í gær…. þannig að plönin breyttust aðeins…. svo að núna er bara verið að reyna að hreinsa út….. Á morgun ætla svo mínar yndislegu systur og fjölskyldur þeirra að koma og hjálpa mér að ryðja öllu út…. og þá get ég farið að pakka niður í bakpokann ;0)

Jæja ég ætla ekki að hafa þetta lengra í bili…. ég held að það sé alveg óhætt að segja að það bíði mörg verkefni….

Namaste,  

- B

ps……. Góður vinur er það besta sem þú getur verið og það besta sem þú getur átt ;0)