Jæja, þá erum við komnar heim eftir yndislega fjögurra mánaða dvöl í hinum fjarlægu löndum Asíu… Við stigum fæti á indverska grundu þriðjudaginn 15. janúar og höfum síðan þá verið á farandsfæti. Við komum víða við, m.a. á Tælandi og í Kína…
Eitthvað á þessa leið mun síðasta færsla þessa bloggs hljóma þegar við Begga höfum fangað íslenskri jörð undir fótum með rembingskossi á malbikið við Keflarvíkurflugvöll fimmtudaginn 15. maí, höfum þambað íslenskt kranavatn í lítravís, farið í sturtu, bað og sund, andað að okkur fersku fjallaloftinu í Reykjavík og kúkað í klósett, ekki holu 
En hvað með þá fyrstu? Hvað skal í upphafi skrifa? Örlitla áætlun?
Hrotur hljóma um borg og bæ aðfaranótt mánudagsins 14. janúar
Þær þagna skyndilega um klukkan fimm, þ.e. 22 sekúndur og fjórar mínútur yfir.
Tvær ungar og spenntar hnátur rísa úr rekkju. Tilfinningin er tregablandin en um leið hoppa þær og skoppa af tilhlökkun og stíga trylltan dans - London í dag, Delhi á morgun!
Margmennið og múgæsingurinn bíður þeirra handan fljótanna fimm og fjallanna sjö. Prepaid-taxi á vellinum og málið er dautt - ekkert prútt, bara tjútt.
Bein leeeíð, gatan liggur greið!’
Framtíðin er sem óskrifuð bók - hvað tekur við? Hvert halda þær næst?
Fylgist með
Nýjustu komment