Asía 2008

Þá erum við stöllur komnar í Punjab héraðið, nánartiltekið til Armitsar, þar sem Gullna hofið er.

Hingað til höfum við verið í Delhi hjá fölskyldu Nitali, vinkonu Beggu. Undirbúningurinn fyrir brúðkaupið er á fullu og síðustu dögum höfum við eytt á hinum og þessum mörkuðum borgarinnar. Móðir Nitali missir alla skynjun á ytra umhverfi um leið og hún stígur fæti inn á markaðssvæðið. Hún þræðir hverja búðina og hvern básinn á fætur öðrum, dáleidd af litríkum inverskum klæðnaðinum. Á meðan hún keypti nokkur skópör og óteljandi margar flíkur festum við Begga kaup á brúðkaupsklæðnaði. Begga keypti Sari og ég pajamy – buxur, þröngar um kálfana, og hálfgerðan kjól yfir. Þessu munum við klæðast aðalkvöld brúðkaupsins, 26. janúar, sem er þóðveldisdagur Indverja.

Það er búið að vera ótrúlega gaman og fróðlegt að fá að vera inná indverskri fjölskyldu en um leið nokkuð krefjandi. Við tókum upp á því að sofa svolítið lengi fyrsta morguninn hjá þeim. Við vorum ekki vaktar fyrr en um hádegi. Þá kom húsfrúin inn í herbergi, kveikti ljósin og spurði hvort við vildum te. Alla morgna hefur þetta verið mjög svipað. Hurðinni er hrint upp, ljósin kveikt og kvell rödd segir góðan daginn, viljið þið te? Mjög gaman að því hvað fólk er heimilislegt.

En eftir þennan feita morgunn (“grasse matinée”) höfum við verið álitnar hinar mestu svefnpurkur og allir virðast halda að við séum alltaf svo lengi að öllu. Í hvert sinn sem ferðinni er heitið á einhvern stað heyrist þessi setning að minnsta kosti fimm sinnum: “Get ready, we are going now.” Iðulega höfum við þá verið tilbúnar frá því áður en hún var sögð í fyrsta skipti og eftir fjórða skiptið er sest niður til borðs og drukkið te, svo er snæddur morgunmatur og svo er drukkið meira te…
- Þegar Indverjar eiga í hlut er ágætt að tvöfalda tímann sem um ræðir. Stefnumót eftir klukkutíma – vertu mætt/mættur eftir tvo..

Indverjar eru líka nokkuð forsjálshyggnir, ef hægt er að taka svona til orðs. Ég hélt við myndum aldrei komast af stað frá Delhi til þess að skoða okkur aðeins um… Allur karlpeningur fjölskyldunnar vildi hafa vit fyrir okkur. Úr því þeir gátu ekki farið með okkur átti að panta allt fyrirfram, hótel og bílstjóra sem stæði og biði okkar með spjal á lestarstöðinni. Svo var það – ok, þið takið lest á morgun. Farið til Armistasr og sjáið gullna hofið og komið svo strax til baka aftur daginn eftir!!!

Hemm já, við redduðum okkur sjálfar autorickshaw á lestarstöðinni og gistum í Gullna hofinu. Sameiginleg klósett/holur og sturtur.. Og við ætlum að vera allavega 2-3 daga.Það má samt alls ekki misskilja mig. Það hefur verið alveg frábært að vera hjá þessari fjölskyldu. Allir vilja allt fyrir okkur gera. Við fáum frábæran indverskan mat og farið er með okkur eins og prinsessur

Jæja, þetta er komið meira en nóg í bili. Segjum síðar frá upplifuninni hér í Armitsar, umferðinn í Delhi og frekari kynnum okkar af þessu landi og íbúum þess..