Við Berlgind höfðum hugsað okkur um að halda eins konar kveðjuteiti en þar sem brottfarardagur nálgast óðfluga og margt er enn ógert höfum við ákveðið að bíða með teitið fram að heimkomu en kveðja ykkur samt!
Hvernig litist ykkur á að fara saman út að borða í staðinn, þeir sem vilja og geta?
Einhverjar uppástungur að stað?
Látið okkur endilega vita svo við getum pantað borð.
namaste
Auður
Já já maður þarf nottla að æfa sig í hindi…. en ég ætla nú samt að vona að ég þurfi ekkert að vera að segja þetta. Er einhver góður í hindi sem fattar hvað þetta þýðir?? ;0)
Annars nálgast brottfarardagurinn ískyggilega hratt…. við verðum komnar um borð í vélina eftir 5 daga…. Til marks um það var síðasti vinnudagurinn í dag…. Frekar skrýtið þar sem ég er búin að vinna þarna í rúm 2 ár (já 2 ár og geri aðrir betur ;0) og er búin að vera að vinna nánast með sama fólkinu allan tímann…. bæði fullorðnum og börnum. Þannig að það voru blendnar tilfinningar þegar ég yfirgaf staðinn…. það sem tekur við í næstu viku verður bara skemmtilegt og framandi en það er líka pínu erfitt/skrýtið að kveðja alla þessa frábæru krakka sem maður er búinn að vera með 8 tíma á dag, nánast á hverjum degi síðastliðið hálft ár a.m.k. og sumum lengur….. og það er ótrúlegt hvað maður þekkist…. einu sinni fékk ég til dæmis að heyra það að það sæist sko alltaf á mér þegar ég væri að grínast af því að ég væri með ákveðinn svip ;0) en ég ætla sko pottþétt að kíkja í heimsókn á allt liðið þegar ég kem aftur þá eiga áreiðanlega þó nokkrir eftir að vera nokkrum sentimetrunum hærri…..
En núna tekur bara við lokaspretturinn í undirbúningi og pökkun…. ég er nú svo heppin að hún Hlíf, vinkona mín, ætlar að leigja íbúðina meðan ég verð á flakki. Hún fær afnot af helstu húsgögnum sem hér eru þannig að ég þarf ekki að vera að standa í því að burðast með einhver flykki hér fram og til baka…. pjúff…. ekkert smá fegin.
Svo verður bara dagurinn tekinn snemma á morgun og reynt að gera sem flest…. enda kominn ágætis listi…. svo er bara að fara að pakka í bakpokann og sjá hvað maður getur tekið mikið með sér ;0)
Kveðja frá flakkaranum…..
Begga/Berglind
… húff já það er víst orðin staðreynd að nú er upp runnin síðasta vika okkar á Íslandi…. í bili alla vega ;0) Eftir viku verður maður að vera búinn að pakka ofaní bakpokann og áreiðanlega kominn smá stress/ferða/tilhlökkun….. nokkur fiðrildi eiga eflaust eftir að flögra um……
En þetta fer nú allt að verða klappað og klárt….. Ég klára bólusetningarsprauturnar á morgun - malaríutöflurnar komnar í hús…. og vá geta þær nú verið dýrar… ég er nú fegin að vera ekkert að japla á þessu að staðaldri. Nú svo höfum við verslað okkur inn ágætis ferðaapótek…. maður er aldrei of viðbúin - og svo er hún Auður nú einu sinni skáti…. þannig að hún er ávallt viðbúin ;0)
Við fengum vegabréfin okkar síðastliðið fimmtudagskvöld….. okkur var synjað um landvistarleyfi vegna húmorsleysis á háu stigi…. það þykir ekki gott fyrir þjóðarsálina…. Neeeei bala glín…. við erum komnar með indverskan stimpil í vegabréfin okkar….. þannig að við komumst a.m.k. til Indlands….. Nú svo var bara drifið í því að fylla út annað umsóknareyðublað og þessa stundina eru vegabréfin okkar hjá nágrönnum Auðar, nánar tiltekið Kínverska sendiráðinu. En þeir lofuðu því staðfastlega að gefa okkur leyfi til að komast í þeirra fagra land….. hins vegar gæti orðið eitthvað aðeins meira vesen fyrir okkur að redda vegabréfsáritun til Tíbets…. en það verður tíminn einn að leiða í ljós ;0)
Jæja…. nóg í bili…. maður verður víst að halda áfram að pakka niður - lesa sig til og sitthvað fleira sem brýn þörf er á að gera ;0)
Begga ferðalöng ;0)
Já það má svo sannarlega segja…. er farin að skrifa niður lista yfir það sem ég þarf að gera…. og svo lista yfir það sem ég þarf að gera fyrir hvern dag…. skipulagshæfileikarnir alveg í hámarki hérna…. ;0) Maður er að reyna að muna eftir öllu sem þarf að gera… sækja um þetta og sækja um hitt…. Fór einmitt í dag til að fá tryggingayfirlýsingu hjá Tryggingastofnun Ríkisins og svo er planið að fara annað hvort á morgun eða hinn og sækja um alþjóðlegt ökuskírteini …. Aldrei að vita nema að manni langi til að kíkja á rúntinn þarna úti ;0)
Svo bíður bara staflinn af bókum eftir að verða lesinn…. og verða áreiðanlega fleiri til…. ætla að kíkja á bókasafnið á morgun og koma heim drekkhlaðin af fróðleik ;0) Maður veit aldrei of mikið…. eða hvað??? Fjúff bara 12 dagar í brottför…. þetta styttist óð fluga - hmmm vonandi að við hittum ekki mikið af þeim þarna úti (sumsé óðum flugum til óðra flugna) ;0) Tíminn líður hratt enda erum við á gervihnattaöld (eða var þetta kannski djókur síðustu aldar??) við verðum áreiðanlega komnar út áður en við vitum af…..
En vallavegavanna…. þá kemur áreiðanlega upp hérna svona gróft plan af því sem við ætlum að gera…. eða því sem við höfum hugsað okkur að langa til að gera…. þetta verður forvitnilegt…. endilega fylgist með…… og það má sko líka alveg kommenta ;0)
Bisous
Berglind - eða Begga - eða miss Beggz (það er sko miss nafnið mitt hjá ítölsku mafíunni ;0)
Jæja, þá erum við komnar heim eftir yndislega fjögurra mánaða dvöl í hinum fjarlægu löndum Asíu… Við stigum fæti á indverska grundu þriðjudaginn 15. janúar og höfum síðan þá verið á farandsfæti. Við komum víða við, m.a. á Tælandi og í Kína…
Eitthvað á þessa leið mun síðasta færsla þessa bloggs hljóma þegar við Begga höfum fangað íslenskri jörð undir fótum með rembingskossi á malbikið við Keflarvíkurflugvöll fimmtudaginn 15. maí, höfum þambað íslenskt kranavatn í lítravís, farið í sturtu, bað og sund, andað að okkur fersku fjallaloftinu í Reykjavík og kúkað í klósett, ekki holu
En hvað með þá fyrstu? Hvað skal í upphafi skrifa? Örlitla áætlun?
Hrotur hljóma um borg og bæ aðfaranótt mánudagsins 14. janúar
Þær þagna skyndilega um klukkan fimm, þ.e. 22 sekúndur og fjórar mínútur yfir.
Tvær ungar og spenntar hnátur rísa úr rekkju. Tilfinningin er tregablandin en um leið hoppa þær og skoppa af tilhlökkun og stíga trylltan dans - London í dag, Delhi á morgun!
Margmennið og múgæsingurinn bíður þeirra handan fljótanna fimm og fjallanna sjö. Prepaid-taxi á vellinum og málið er dautt - ekkert prútt, bara tjútt.
Bein leeeíð, gatan liggur greið!’
Framtíðin er sem óskrifuð bók - hvað tekur við? Hvert halda þær næst?
Fylgist með 
Nýjustu komment