Archive for febrúar, 2008

Köfun

Published by audur on febrúar 25, 2008 in Blogg. 4 Comments

Himininn hefur grátið með mér frá því um miðjan daginn í gær.
Þá fékk ég að vita það… Ég get ekki kafað! Annað sinn sem ég fæ neikvætt svar frá lækni, þrátt fyrir að hafa passað mig á því að taka ekki inn maralríulyfið Lariam í þetta skiptið….
Nú var það skútabólgan. Eins gott að maður losi sig við hana í eitt skipti fyrir öll þegar heim er komið!

En Begga hetja er einhvers staðar í undirdjúpunum þessa stundina. Ég held þau hafi ætlað niður á tólf metra dýpi í dag. Átján metrarnir verða teknir síðasta daginn. Hún er í hóp með tveimur Svíum, systkynum á aldur við okkur.

Ég hitti fyrir einn Ísraela áðan. Hann náði sér í kafararéttindin í sínu heimalandi. Þar er það víst ódýrara og ekki síðra. Minni túrismi, falleg kóralrif og leiðbeinendurnir allir með mjög mikla reynslu að baki, langflestir hafa þjónað hernum sem kafarar í nokkur ár…
Ætli ég skelli mér ekki bara til Ísrael í næstu bakpokaferð? Amma, yrðiru sátt við það?? 

Það kom mér svolítið á óvart hversu margir Ísraelar eru á flakki. Hér er annar hver maður Ísraeli, hinn er Svíi. Flestir Ísraelar ferðast eftir herskylduna – þrjú ár fyrir drengi, tvö fyrir stúlkur. Ortel og Aviram eru dæmi um það – systkynin sem við hittum í Puskhar.

Ég manaði mig í að spyrja þau um ástandið í landinu kvöldið eftir mótorhjólaferðina. Þau sögðu það í lagi, að sjáflsögðu utan Gaza svæðisins. Það væri reyndar mjög mikið eftirlit, lögregluþjónar vel sjáanlegir alls staðar og öryggisverðir þar sem lögrelguþjónarnir væru ekki…

Aviram gengur í skóla rétt við Gaza svæðið. Hvenær dags sem er á hann von á því að heyra í viðvörunarlúðrunum og taka á rás niður í eitthvert byrgið.

Þrátt fyrir að hafa setið á sama borði og þetta fólk, spjallað við það og eitt góðum degi með því á ég mjög erfitt með að ýminda mér aðstæðurnar sem þau lifa við, þá sérstaklega Aviram. Og hann hefur það án efa mjög gott miðað við marga…

En já.. Himininn virðist ætla að halda aftur af tárunum í bili og ég hef nú ekkert grátið, satt best að segja. Ég hefði að sjálfsögðu viljað kafa – en hvað um það. Nóg annað að gera : ) Ég er að lesa mjög spennandi bók, strendurnar hér eru fallegar og nóg af myndum inn á vélinni sem hægt er að setja inn á síðuna….

Bisous!
Oeuf dur – harðsoðna eggið… (bara smá brunnin á öxlunum samt ;))

Koh Phangan

Published by audur on febrúar 22, 2008 in Blogg. 4 Comments

Tæland er töluvert frábrugðið Indlandi, allavega það sem við höfum séð af því enn sem komið er. Fólk notar prjóna í stað guðsgafflanna en ég er ekki frá því að margir notist samt enn við vinstri hendina á snyrtingunni, líkt og á Indlandi, ef það brúkar ekki slönguna sem finna má við hlið klósettsins á háþróaðari stöðum…

Um götur borga og bæja má sjá Tuk tuk í stað rickshaw og super deluxe klassa rúta á Indlandi þýðir ekki alveg það sama og hérlendis. Það sem grípur augað næst er mikill fjöldi karlmanna á öllum aldri með eina tælenska upp á arminn…

En ég held að besta reynsla okkar af Taílandi hingað til hafi verið að borða á veitingastað skammt frá hótelinu okkar.

Það var frekar margt um manninn, ekkert minna af innfæddum en aðkomukindum. 100 Bhat fyrir troðfullt hlaðborð en það gera um 210 krónur íslenskar. Við svipuðust aðeins um, skoðuðum hvernig aðrir athöfnuðu sig og réðumst svo til atlögu. Ég hugsa að við höfum skellt mismunandi mat á svona 6 diska samtals með tilheyrandi sósum og einu stykki hráu eggi. Ég náði mér í disk með hráu kjöti og leit yfir borðin. Á flestum þeirra var leirker með eldi og einhvers konar skál eða potti ofan á. Ég áliktaði sem svo að við hlytum að fá eitt slíkt og smakkaði á einum af tveimur tilbúnum réttum og fékk mér aðeins grænmeti með.

Berglind var hins vegar nokkuð spennt að smakka herlegheitin. Hún byrjaði bara að skófla í sig hráum núðlum með bestu lyst. Ég er ekki frá því að hún hafi fengið nokkra athygli út á það frá innfæddu gestunum.. Þegar hún hafði lokið við núðlurnar og fleira góðgæti (hún lét hráa kjötið samt alveg vera) fengum við á borðið til okkar ketil með heitu vatni og stutt seinna logandi fatið.

Við erum að hugsa um að skella okkur aftur á þennan snilldar veitingastað og í þetta skiptið verðum við heldur fagmannlegri ;)

Annars erum við aðallega búnar að eyða dögunum á ströndinni sem er aðeins nokkrum skrefum frá kofanum okkar og í gær fórum við í siglingu í kringum eyjuna þar sem við snorkluðum aðeins og Berglind reyndi fyrir sér í veiðinni. Fiskurinn komst því miður undan – eða var þetta kannski ekki fiksur sem beit á agnið heldur stærðarinnar steinn sem vildi ekki láta undan svo krókurinn varð eftir á hafsbotni…?

Á morgun er það svo Ko Tao og læknisheimsókn sem skilar okkur vonandi grænu ljósi á frekari athugun á leyndardómum hafsins…

Taíland - Bangkok

Published by audur on febrúar 15, 2008 in Blogg. 9 Comments

Við lentum í Taílandi í gær í miklum raka og um 30 stiga hita.
Við fundum okkur hótel á Khao San, mjög líflegri götu, með sundlaug á þakinu. Maturinn er ljúffengur, sérstaklega steiktu pöddurnar með mjúku fyllingunni sem hægt er að kaupa af götusölum.

Við ætlum að koma okkur til Koh Phangan á morgun. Það er lítil eyja við austurströnd Taílands. Strandaparadís með böngalóum og ruggandi hengirúmum… Þaðan er stutt yfir til Ko Tao ef við skyldum vilja kíkja í undidjúpin.

Þegar við vorum á röltinu í gær gengum við framhjá stað þar sem þreyttir ferðalangar lágu á bekkjum og fengu slakandi andlitsnudd. Það er líklegast næsti viðkomustaður okkar eftir netkaffið ;)

Bestu kveðjur til ykkar allra frá Taílandi!

Auður og Begga

Drottningar eyðimerkurinnar

Published by begga on febrúar 11, 2008 in Blogg. 4 Comments

Þá erum við komnar aftur í ,,siðmenninguna”…. eftir 4 daga útlegð í
eyðimörkinni hérna í vesturhluta Indlands. Loksins kemst maður í sturtu
og getur notað ,,venjulegt” klósett!! ;0)

Við lögðum af stað árla morguns síðastliðin fimmtudag (að ég held…
maður er alveg gjörsamlega orðinn ruglaður í vikudögunum…). Við vorum
keyrðar út í eyðimörkina ásamt Rhonu (Skotland), Demi (England) og
Andrew (Ástralía). Þau voru með okkur í 2 nætur og 3 daga og fóru því
til baka degi á undan okkur.

Þegar komið var á staðinn var vippað sér beint á kamelinn og tölt af
stað út í auðnina. Það tók auðvitað smá tíma að venjast kamelinum -
sérstaklega þegar hann stóð upp- þá var nú betra að halda vel í söðulinn
og halla sér aftur. Fyrsti dagurinn var frekar rólegur - bara farið fetið
nema hjá henni Auði sem var svo ,,heppin” að fá að sitja einn kamelinn
sem var í tamningu. Sem betur fer var einn kamel ,,ökumaðurinn” með henni
því að á tímabili leist mér ekkert á blikuna… kamelinn hélt greinilega
að hann væri orðinn kanína og stökk yfir hverja eyðimerkurplöntuna á
fætur annarri… en hún Auður hélt sér sko á baki… og húfan var sem
betur fer á sínum stað ;0) Inná milli heyrðust svo hlátrasköllin í henni
… þau þustu út í bláinn og ég sá hana ekki aftur fyrr en í náttstað..
en þá hafði hún verið búin að tölta þarna um mörkina og fá chai á næsta
bóndabæ ;0)

Maturinn var eldaður við frumstæðar aðstæður, svo að ekki sé nú minna
sagt. Sprekum var safnað saman og smá eldur kveiktur. Nokkrir hentugir
steinar úr nágrenninu var safnað saman til að útbúa hlóðir og svo hófst
eldamennskan. Yfirleitt fengum við einhvers konar dal (sósujukk með
kartöflum, blómkáli og lauk), hrísgrjón og chapati. Kamel leiðsögumönnunum
fannst mjög gaman að kenna okkur að búa til chapati og má segja að við
séum orðnar útlærðar í þeim efnum. Við lærðum líka að búa til chai - en
yfirleitt fengum við einn bolla áður en matartíminn hófst.

Svo var bara borðað á teppum í sandinum- með höndunum af bestu lyst ;0)
Það var bara ótrúlegt hvað maturinn smakkaðist vel. Við, ásamt ferðafélögum
okkar, rákum svo upp stór augu fyrsta daginn þegar átti að fara að ,,vaska”
upp…. hmmm já í miðri eyðimörkinni… engin uppþvottavél þar! Nei nei
diskunum var bara skellt í sandinn og þeir svo nuddaðir hreinir… Já
það má segja að maður sé alveg hættur að vera hræddur við skít eftir þessa ferð!

Eftir kvöldmat sátum við svo yfirleitt dágóða stund við varðeldinn og sungum -
við og svo kamel gaurarnir til skiptis…

Svo kom tími til að útbúa rúmin… sem voru bara teppi á sandinum…
svo lagðist maður bara á bakið og naut þess að horfa á stjörnurnar ;0)
Yfirleitt vaknaði maður svo við sólarupprás - enda enging myrkratjöld
að finna þarna í eyðimörkinni.

Við sáum þó nokkur dýr af ýmsu tagi á ferð okkar - stökkvandi antílópur,
kýr, hesta, geitur, kindur, fálka og örn… en enga snáka.. sem betur fer!

Nokkur þorp urðu á vegi okkar og var fólk mjög glatt að sjá okkur. Börnin
þustu að og spurðu okkur um penna, súkkulaði og rúbíur en þegar við höfðum
ekkert af þessu vildu þau endilega að við tækjum myndir af þeim. Það fyndna
er að maður þarf að biðja þau um að brosa því um leið og myndavélin beinist
að þeim verða þau grafalvarleg en bros færist um leið og myndin er tekin -
og að sjálfsögðu vilja þau endilega sjá! ;0) Margir vildu endilega að við gistum
eða fengjum okkur alla vega chai… svo var fólk mjög áhugasamt um fötin okkar
… hmm já hvernig virkar þessi rennilás?? Ein konan brýndi líka mjög fyrir
okkur að nota sólarvörn!! Já það er nú gott að vera minntur á það ;0)

Á leiðinni heim var svo skorað á mig að djóka í bílstjóranum og keyra jeppann….
ég taldi það nú bara sjálfsagt og tók nokkra gutta þarna á rúntinn út í miðri
eyðimörk… og þeim þótti ég nú bara vera nokkuð góður bílstjóri… það fór svo
á endanum að ég keyrði svo til baka til Jaisalmer frá eyðimörkinni. Ég tók
fram úr nokkrum hertrukkum.. nokkrir með skriðdrekum, aðrir með hermönnum…
og ég held að nokkur augu hafi dottið á veginn… þar sem konur undir stýri
eru sjaldséðir hvítir hrafnar hér á slóðum… ;0) En allt gekk þó vel og
engar kýr biðu tjóns eftir þessa ökuferð mína ;0)

Það væri áreiðanlega hægt að skrifa endalaust um þessa eyðimerkurför.. en
það bíður bara betri tíma…. ;0) Á morgun bíður okkar svo 18 tíma lestarferð
(að ég held) þar sem við endum í Delhi. Þar verður síðasta nóttin okkar
í Indlandi… og svo er það bara Bangkok!!

Kveðjur frá eyðimerkurförunum…. ;0)

ps. við göngum bara ótrúlega uppréttar eftir þessa fjögurra daga ferð ;0)

Vildi bara láta ykkur vita…

Published by begga on febrúar 7, 2008 in Blogg. 9 Comments

…. að við erum farnar að setja inn myndir…. Jehú!! Endilega kíkið og svo megiði líka alveg vera dugleg að kvitta…. það er svo gaman að sjá hverjir fylgjast með ;0)

Annars komum við úr 12 tíma rútuferðalagi í morgun…. loksins lentar í Jaisalmer… í fyrramálið er það svo 3 nátta kamel safarí í eyðimörkinni. Þannig að þið eigið ekki eftir að heyra neitt frá okkur á næstunni ;0)

Knús til ykkar allra ;0)

Auður og Begga

Udaipur

Published by begga on febrúar 6, 2008 in Blogg. 1 Comment

Jæja þá erum við stöllur búnar að vera í Udaipur í nokkra daga…..

Fyrir þá sem ekki vita það spilar Udaipur og Indland stórt hlutverk í Bond-myndinni
Octopussy! Enda er hún sýnd hér daglega á hverjum einasta veitingastað… og að sjálfsögðu höfum við Auður séð hana alla a.m.k. einu sinni ;0)


Við fórum í u.þ.b. klukkutíma bátsferð á vatninu hérna til að skoða Ævintýra höllina og Jagmandir höllina. Það má eiginlega segja að þetta séu Feneyjar þeirra Indverja.
Eftir bátsferðina römbuðum við inná eitt hótel við vatnið – þar fengum við að sitja uppi á VIP svölum með útsýni yfir vatnið og fylgdumst
þar agndofa með sólsetrinu og þegar ljósin voru kveikt á höllunum á vatninu. Seinna komumst við líka að því að nokkur atriði í Bond myndinni voru tekin þarna ;0)

Gærdagurinn fór svo í sight-seeing. Leigðum okkur rickshaw fyrir daginn með tveimur stelpum – Zoe frá Ástralíu og Krystal frá Belgíu.
Með þeim sáum við Tiger Lake – eitt af hreinustu vötnunum sem við höfum séð hérna í Indlandi ;0) – Shilpgram – þorp sem hefur verið byggt upp sem túristaþorp –
Ahar – sem er bráðfallegur graf/minningarreitur, þar sem peningar skipta máli- því ríkari sem fjölskyldan er- þeim mun stærri minningarreitur- og þeir eru nokkrir vel stórir þarna.
Við máttum ekki taka myndir í þessum garði en einn starfsmaðurinn kom til okkar og sagði að við gætum tekið nokkrar myndir – við yrðum bara að gera það MJÖG laumulega… þannig að við lágum þarna
 í leyni og skutum nokkrar myndir – ja kannski ekkert ósvipað og Bond!! Rúsínan í pylsuendanum var svo Monsoon Palace – sem má segja að sé fallegri utan frá heldur en innan – og að sjálfsögðu í
sólsetrinu ;0) Maður hefur víst ekki verið í Udaipur nema að hafa séð sólsetrið við þessa höll…. eða svo hefur okkur verið sagt…. og við trúum því bara ;0)

Í morgun máluðum við svo fíla á pappír undir leiðsögn kennara. Maður fékk nú ekki alveg að ráða því sjálfur hvernig maður gerði
– hmmm hvað segja leikskólakennararnir um það??? – en útkoman var bara ótrúlega góð þó við segjum sjálfar frá ;0) Í Pushkar skelltum
við okkur líka á trommunámskeið – þar sem við sátum nánast sveittar í nokkra klukkutíma og börðum bumburnar (ja eða sko trommurnar ;0)
– um kvöldið var svo hittingur niðri við vatnið þar sem nokkrir nemendur komu saman og spiluðu með kennaranum – að sjálfsögðu við sólsetur ;0)

Það er ótrúlegt að það er ekki nema vika eftir af dvöl okkar hérna í Indlandi en í kvöld er förinni heitið til Jaisalmer þar sem við ætlum
að skella okkur í kamel safari. Þar er víst sofið undir berum himni þannig að það er eins gott að vera í þykkum sokkum svo að snákarnir bíti ekki í tærnar!!

Við látum heyra í okkur þótt síðar verði –

Auður og Begga -

Indverskur fjölskyldubíll

Published by audur on febrúar 2, 2008 in Blogg. 6 Comments

Fyrsta daginn hér í Puskhar leigðum við okkur indverskan fjölskyldubíl, þ.e. vespu. Eins og einhver ykkar vita kannski er ég ekki mjög mikið fyrir að keyra þannig að það kom í hlut Beggu að spreyta sig á kaótískri umferðinni.

Ég ætti kannski að byrja á því að segja ykkur aðeins frá umferðinni á Indlandi. Í Delhi er hún ólýsanlega kaótísk. Göturnar er pakkaðar af farartækjum af öllum stærðum og gerðum: nýjum bílum, s.s. benzum og öðru slíku, litlum fólksbílum, autorickhaw-um, venjulegum rickshaw-um, kameldýrum, hjólum, mótorhjólum, vespum… og svo hlaupa gangandi vegfarendur inn á milli bíla/dýra/hjóla til þess að komast yfir götuna.
Bílarnir fara eins hratt og þeir komast, vespurnar og vélknúnu hjólin skjótast inn á milli og rickshawarnir stritast við að komast eitthvert með ótrúlegum árangri.

Og já, vorum við búnar að segja ykkur frá rickshaw-unum? Þetta eru fótaaflsknúnu leigubílarnir hér; hjól með aftanívagni sem rúmar allt frá einum góðum rassi í heila fjölkyldu. Það er óneitanlega hægt að segja að samviskan segi svolítið til sín þegar maður kemur sér fyrir í sætinu og horfir fram á bugðóttan veginn. Í miklum halla stekkur leigubílsjórinn niður af hjólinu og hefst handa við að toga okkur upp brekkuna. Manni langar einn helst til að hoppa út og hjálpa honum en kann ekki við það. Myndi hann móðgast við það? Við sitjum sem fastast og réttum honum svo nokkra tíkalla þegar við höfum komist á leiðarenda.

Autorickshaw er vélknúið þríhjól. Friðar samviskuna gagnvart leigubílsjóranum, kannski ekki jafn mikið gagnvart umhverfinu…

En já, við leigðum sem sagt indverskan fjölskyldubíl í fyrradag, vespu sem hérlendis rúmar fimm manna fjölskyldu. Farðirinn situr við stýrið, eitt barn fyrir framan hann, konan fyrir aftan með barn í fanginu og svo þriðja barnið á milli þeirra.
Berglind prufukeyrði nokkur hjól þar til gripurinn var valinn, 150 rúbíur fyrir daginn, þ.e. 255 krónur íslenskar. (1 Rs = 1,7 Isk).

Kvöldið áður höfðum við hitt fyrir ísraelsk systkyn, Aviram og Ortel, sem voru með mótorfák í leigu og voru alveg til í félagsskap. Við slógum til. Við hófum ferðina á því að skoða mjög fallegt palace sem við höfðum komið auga á. Það reyndist vera hótel. Við fengum að skoða okkur aðeins um, fórum upp á svalrinar og þaðan var mjög fallegt útsýni yfir bæinn (Puskhar). Við stoppuðum nú ekki lengi og héldum í norðurátt í leit að Shiva hofi sem byggt var inn í helli.

Eftir dágóða leit gáfumst við upp á að finna hofið, beigðum út af aðalveginum og komum að litlu þorpi. Brosandi börn og unglingar þustu að okkur og forvitnin skein úr augunum. Ég hoppaði af hjólinu og Begga hélt áfram ein síns liðs, ekkert nema sandgötur og frekar erfitt að komast leiðar sinnar á fáknum. Ortal rölti með mér meðan Aviram keyrði mótorhjólið. Við lögðum hjólunum við enda þorpsins, neðan við eitt af mörgum fjöllunum hérna. Svo héldum við í hann upp á topp í fylgd sex indverja. Eins manns, þriggja stráka og tveggja stúlkna.

Upp á toppnum tóku ísraelarnir upp prímusinn og buðu okkur upp á te. Við sötruðum það í sólinni og virtum fyrir okkur umhverfið í kring. Við höfðum meðferðis nokkrar kexkökur sem við jöpluðum á og deildum með okkur.

Þegar niður var komið fjölgaði aldeilis í fylgdarhópnum. Um það bil tuttugu börn umkringdu okkur þegar við vorum á leiðinni út úr þorpinu, öll vildu þau fá mynd af sér. Við reyndum að taka nokkrar en þau fengust ekki til að vera kyrr, hlupu veifandi að myndavélinni og ekkert sást nefa einn til tveir lófar.
Við náðum einhvern veginn að slíta okkur frá þeim og héldum af stað.

Við keyrðum aðeins meira um, komum við í Puskhar til að snæða hádegisverð og fórum svo að öðru fjalli, nær bænum. Þaðan horfðum við yfir bæinn baðaðan í rauðu sólarljósinu við sólsetur.