Tæland er töluvert frábrugðið Indlandi, allavega það sem við höfum séð af því enn sem komið er. Fólk notar prjóna í stað guðsgafflanna en ég er ekki frá því að margir notist samt enn við vinstri hendina á snyrtingunni, líkt og á Indlandi, ef það brúkar ekki slönguna sem finna má við hlið klósettsins á háþróaðari stöðum…
Um götur borga og bæja má sjá Tuk tuk í stað rickshaw og super deluxe klassa rúta á Indlandi þýðir ekki alveg það sama og hérlendis. Það sem grípur augað næst er mikill fjöldi karlmanna á öllum aldri með eina tælenska upp á arminn…
En ég held að besta reynsla okkar af Taílandi hingað til hafi verið að borða á veitingastað skammt frá hótelinu okkar.
Það var frekar margt um manninn, ekkert minna af innfæddum en aðkomukindum. 100 Bhat fyrir troðfullt hlaðborð en það gera um 210 krónur íslenskar. Við svipuðust aðeins um, skoðuðum hvernig aðrir athöfnuðu sig og réðumst svo til atlögu. Ég hugsa að við höfum skellt mismunandi mat á svona 6 diska samtals með tilheyrandi sósum og einu stykki hráu eggi. Ég náði mér í disk með hráu kjöti og leit yfir borðin. Á flestum þeirra var leirker með eldi og einhvers konar skál eða potti ofan á. Ég áliktaði sem svo að við hlytum að fá eitt slíkt og smakkaði á einum af tveimur tilbúnum réttum og fékk mér aðeins grænmeti með.
Berglind var hins vegar nokkuð spennt að smakka herlegheitin. Hún byrjaði bara að skófla í sig hráum núðlum með bestu lyst. Ég er ekki frá því að hún hafi fengið nokkra athygli út á það frá innfæddu gestunum.. Þegar hún hafði lokið við núðlurnar og fleira góðgæti (hún lét hráa kjötið samt alveg vera) fengum við á borðið til okkar ketil með heitu vatni og stutt seinna logandi fatið.
Við erum að hugsa um að skella okkur aftur á þennan snilldar veitingastað og í þetta skiptið verðum við heldur fagmannlegri 
Annars erum við aðallega búnar að eyða dögunum á ströndinni sem er aðeins nokkrum skrefum frá kofanum okkar og í gær fórum við í siglingu í kringum eyjuna þar sem við snorkluðum aðeins og Berglind reyndi fyrir sér í veiðinni. Fiskurinn komst því miður undan – eða var þetta kannski ekki fiksur sem beit á agnið heldur stærðarinnar steinn sem vildi ekki láta undan svo krókurinn varð eftir á hafsbotni…?
Á morgun er það svo Ko Tao og læknisheimsókn sem skilar okkur vonandi grænu ljósi á frekari athugun á leyndardómum hafsins…
Nýjustu komment