Author Archive for begga

Drottningar eyðimerkurinnar

Þá erum við komnar aftur í ,,siðmenninguna”…. eftir 4 daga útlegð í
eyðimörkinni hérna í vesturhluta Indlands. Loksins kemst maður í sturtu
og getur notað ,,venjulegt” klósett!! ;0)

Við lögðum af stað árla morguns síðastliðin fimmtudag (að ég held…
maður er alveg gjörsamlega orðinn ruglaður í vikudögunum…). Við vorum
keyrðar út í eyðimörkina ásamt Rhonu (Skotland), Demi (England) og
Andrew (Ástralía). Þau voru með okkur í 2 nætur og 3 daga og fóru því
til baka degi á undan okkur.

Þegar komið var á staðinn var vippað sér beint á kamelinn og tölt af
stað út í auðnina. Það tók auðvitað smá tíma að venjast kamelinum -
sérstaklega þegar hann stóð upp- þá var nú betra að halda vel í söðulinn
og halla sér aftur. Fyrsti dagurinn var frekar rólegur - bara farið fetið
nema hjá henni Auði sem var svo ,,heppin” að fá að sitja einn kamelinn
sem var í tamningu. Sem betur fer var einn kamel ,,ökumaðurinn” með henni
því að á tímabili leist mér ekkert á blikuna… kamelinn hélt greinilega
að hann væri orðinn kanína og stökk yfir hverja eyðimerkurplöntuna á
fætur annarri… en hún Auður hélt sér sko á baki… og húfan var sem
betur fer á sínum stað ;0) Inná milli heyrðust svo hlátrasköllin í henni
… þau þustu út í bláinn og ég sá hana ekki aftur fyrr en í náttstað..
en þá hafði hún verið búin að tölta þarna um mörkina og fá chai á næsta
bóndabæ ;0)

Maturinn var eldaður við frumstæðar aðstæður, svo að ekki sé nú minna
sagt. Sprekum var safnað saman og smá eldur kveiktur. Nokkrir hentugir
steinar úr nágrenninu var safnað saman til að útbúa hlóðir og svo hófst
eldamennskan. Yfirleitt fengum við einhvers konar dal (sósujukk með
kartöflum, blómkáli og lauk), hrísgrjón og chapati. Kamel leiðsögumönnunum
fannst mjög gaman að kenna okkur að búa til chapati og má segja að við
séum orðnar útlærðar í þeim efnum. Við lærðum líka að búa til chai - en
yfirleitt fengum við einn bolla áður en matartíminn hófst.

Svo var bara borðað á teppum í sandinum- með höndunum af bestu lyst ;0)
Það var bara ótrúlegt hvað maturinn smakkaðist vel. Við, ásamt ferðafélögum
okkar, rákum svo upp stór augu fyrsta daginn þegar átti að fara að ,,vaska”
upp…. hmmm já í miðri eyðimörkinni… engin uppþvottavél þar! Nei nei
diskunum var bara skellt í sandinn og þeir svo nuddaðir hreinir… Já
það má segja að maður sé alveg hættur að vera hræddur við skít eftir þessa ferð!

Eftir kvöldmat sátum við svo yfirleitt dágóða stund við varðeldinn og sungum -
við og svo kamel gaurarnir til skiptis…

Svo kom tími til að útbúa rúmin… sem voru bara teppi á sandinum…
svo lagðist maður bara á bakið og naut þess að horfa á stjörnurnar ;0)
Yfirleitt vaknaði maður svo við sólarupprás - enda enging myrkratjöld
að finna þarna í eyðimörkinni.

Við sáum þó nokkur dýr af ýmsu tagi á ferð okkar - stökkvandi antílópur,
kýr, hesta, geitur, kindur, fálka og örn… en enga snáka.. sem betur fer!

Nokkur þorp urðu á vegi okkar og var fólk mjög glatt að sjá okkur. Börnin
þustu að og spurðu okkur um penna, súkkulaði og rúbíur en þegar við höfðum
ekkert af þessu vildu þau endilega að við tækjum myndir af þeim. Það fyndna
er að maður þarf að biðja þau um að brosa því um leið og myndavélin beinist
að þeim verða þau grafalvarleg en bros færist um leið og myndin er tekin -
og að sjálfsögðu vilja þau endilega sjá! ;0) Margir vildu endilega að við gistum
eða fengjum okkur alla vega chai… svo var fólk mjög áhugasamt um fötin okkar
… hmm já hvernig virkar þessi rennilás?? Ein konan brýndi líka mjög fyrir
okkur að nota sólarvörn!! Já það er nú gott að vera minntur á það ;0)

Á leiðinni heim var svo skorað á mig að djóka í bílstjóranum og keyra jeppann….
ég taldi það nú bara sjálfsagt og tók nokkra gutta þarna á rúntinn út í miðri
eyðimörk… og þeim þótti ég nú bara vera nokkuð góður bílstjóri… það fór svo
á endanum að ég keyrði svo til baka til Jaisalmer frá eyðimörkinni. Ég tók
fram úr nokkrum hertrukkum.. nokkrir með skriðdrekum, aðrir með hermönnum…
og ég held að nokkur augu hafi dottið á veginn… þar sem konur undir stýri
eru sjaldséðir hvítir hrafnar hér á slóðum… ;0) En allt gekk þó vel og
engar kýr biðu tjóns eftir þessa ökuferð mína ;0)

Það væri áreiðanlega hægt að skrifa endalaust um þessa eyðimerkurför.. en
það bíður bara betri tíma…. ;0) Á morgun bíður okkar svo 18 tíma lestarferð
(að ég held) þar sem við endum í Delhi. Þar verður síðasta nóttin okkar
í Indlandi… og svo er það bara Bangkok!!

Kveðjur frá eyðimerkurförunum…. ;0)

ps. við göngum bara ótrúlega uppréttar eftir þessa fjögurra daga ferð ;0)

Vildi bara láta ykkur vita…

…. að við erum farnar að setja inn myndir…. Jehú!! Endilega kíkið og svo megiði líka alveg vera dugleg að kvitta…. það er svo gaman að sjá hverjir fylgjast með ;0)

Annars komum við úr 12 tíma rútuferðalagi í morgun…. loksins lentar í Jaisalmer… í fyrramálið er það svo 3 nátta kamel safarí í eyðimörkinni. Þannig að þið eigið ekki eftir að heyra neitt frá okkur á næstunni ;0)

Knús til ykkar allra ;0)

Auður og Begga

Udaipur

Jæja þá erum við stöllur búnar að vera í Udaipur í nokkra daga…..

Fyrir þá sem ekki vita það spilar Udaipur og Indland stórt hlutverk í Bond-myndinni
Octopussy! Enda er hún sýnd hér daglega á hverjum einasta veitingastað… og að sjálfsögðu höfum við Auður séð hana alla a.m.k. einu sinni ;0)


Við fórum í u.þ.b. klukkutíma bátsferð á vatninu hérna til að skoða Ævintýra höllina og Jagmandir höllina. Það má eiginlega segja að þetta séu Feneyjar þeirra Indverja.
Eftir bátsferðina römbuðum við inná eitt hótel við vatnið – þar fengum við að sitja uppi á VIP svölum með útsýni yfir vatnið og fylgdumst
þar agndofa með sólsetrinu og þegar ljósin voru kveikt á höllunum á vatninu. Seinna komumst við líka að því að nokkur atriði í Bond myndinni voru tekin þarna ;0)

Gærdagurinn fór svo í sight-seeing. Leigðum okkur rickshaw fyrir daginn með tveimur stelpum – Zoe frá Ástralíu og Krystal frá Belgíu.
Með þeim sáum við Tiger Lake – eitt af hreinustu vötnunum sem við höfum séð hérna í Indlandi ;0) – Shilpgram – þorp sem hefur verið byggt upp sem túristaþorp –
Ahar – sem er bráðfallegur graf/minningarreitur, þar sem peningar skipta máli- því ríkari sem fjölskyldan er- þeim mun stærri minningarreitur- og þeir eru nokkrir vel stórir þarna.
Við máttum ekki taka myndir í þessum garði en einn starfsmaðurinn kom til okkar og sagði að við gætum tekið nokkrar myndir – við yrðum bara að gera það MJÖG laumulega… þannig að við lágum þarna
 í leyni og skutum nokkrar myndir – ja kannski ekkert ósvipað og Bond!! Rúsínan í pylsuendanum var svo Monsoon Palace – sem má segja að sé fallegri utan frá heldur en innan – og að sjálfsögðu í
sólsetrinu ;0) Maður hefur víst ekki verið í Udaipur nema að hafa séð sólsetrið við þessa höll…. eða svo hefur okkur verið sagt…. og við trúum því bara ;0)

Í morgun máluðum við svo fíla á pappír undir leiðsögn kennara. Maður fékk nú ekki alveg að ráða því sjálfur hvernig maður gerði
– hmmm hvað segja leikskólakennararnir um það??? – en útkoman var bara ótrúlega góð þó við segjum sjálfar frá ;0) Í Pushkar skelltum
við okkur líka á trommunámskeið – þar sem við sátum nánast sveittar í nokkra klukkutíma og börðum bumburnar (ja eða sko trommurnar ;0)
– um kvöldið var svo hittingur niðri við vatnið þar sem nokkrir nemendur komu saman og spiluðu með kennaranum – að sjálfsögðu við sólsetur ;0)

Það er ótrúlegt að það er ekki nema vika eftir af dvöl okkar hérna í Indlandi en í kvöld er förinni heitið til Jaisalmer þar sem við ætlum
að skella okkur í kamel safari. Þar er víst sofið undir berum himni þannig að það er eins gott að vera í þykkum sokkum svo að snákarnir bíti ekki í tærnar!!

Við látum heyra í okkur þótt síðar verði –

Auður og Begga -

sorrý…

… gott fólk… ég reyndi þó nokkrum sinnum að laga færsluna hérna fyrir neðan … en eftir nokkrar tilraunir ætla ég ekki að ergja mig á því lengur… þið verðið bara að lesa hana svona í bili alla vega…. ;0)

brúðkaup

Eða brúðkaupsfár réttara sagt….. ;0) Það er alla vega mikið meira stand í kringum þetta hér heldur en heima á klakanum…. Í vikunni fyrir brúðkaupið skiptast fjölskyldurnar á að heimsækja brúðina og brúðgumann. Brúðurin er klædd upp en brúðgumanum eru færðar gjafir (aðallega peningar held ég ) og svo eru víst tærnar snertar á öllum …. Hmmm já….. margt er skrýtið í kýrhausnum.

Á föstudaginn var svo hist heima hjá brúðinni og þar var etið, sungið, dansað og spilað á hljóðfæri uppá þakinu á meðan brúðurin og allar þær konur sem vildu fá mendi (eða henna málningu í lófann og á handarbakið)…. brúðurin fær auðvitað lang mest eða alla leið uppá handleggi og á fæturna upp að hnjám. Svo er alveg bannað að nota hendurnar á meðan það er að þorna…. sem er eitthvað um tvo tíma! Jamms eins gott að vera búinn að fara á klósettið áður….;0) Hjátrú er hérna í Indlandi að eftir því sem mendiið verður dekkra því meira mun eiginmaðurinn elska þig…. en við komumst nú að því að það fór bara eftir því hversu þykkt lag af henna fór á hendina.

Á laugardeginum, brúðkaupsdeginum sjálfum, var svo athöfn um hádegið (það var fyrst sagt við okkur 10… en þetta er bara indverskur tími ;0). Þá sat brúðurin á litlum, eiginlega hálfgerðum fjósakolli fyrir framan prestinn. Reykelsisangan lá um alla stofuna og fólk sat annað hvort í sófanum eða á gólfinu. Foreldrar hennar við hliðina á henni og móðurbróðir og konan hans hinum megin við. Svo voru sönglaðar bænir, ýmis bönd, matur og annað slíkt blessað. Bengalsarnir (svona armbönd) eða brúðararmböndin voru sett á hana og hulin með klúti. En áður hafði hún verið með önnur armbönd sem ógiftar konur eiga að setja á sig…. svona svipað eins og þegar er verið að henda brúðarvendinum… nema að ég braut mín í spað…. heheh ætli ég sé þá nokkuð að fara að gifta mig á næstunni ;0) að sjálfsögðu varð ég við það miðdepilinn á athöfninni og öllum fannst þetta skemmtun hin besta… Auður reyndi eitthvað líka við að setja þá á sig… og braut annan…. sem vakti ekki síður kátínu og fliss viðstaddra. Heilagi maturinn var svo borðaður með bestu lyst… nokkurs konar eftirréttargums ef það útskýrir eitthvað….

Rétt síðar um daginn var svo gengið um hverfið með trumbur og stoppað á nokkra metra fresti til að dansa. Indverjunum fannst ótrúlega gaman að láta okkur dansa með sér ;0) Við erum nottla svo góðir dansarar ;0) Það var farið inní hof og þar var blessað sig í bak og fyrir, hringt bjöllum og ég veit ekki hvað og hvað. Ein frænkan gekk með okkur klædd í hálfgerðan dúk og öðrum haldið yfir henni. Á höfðinu hélt hún á leirvasa þar sem var svona hálfgerður kandís. Seinni partinn fórum við svo í greiðslu, skelltum okkur í fötin og máluðum okkur á mettíma. Fólk hérna er nefnilega vant að vera að slóra… eiginlega alveg þangað til það er orðið of seint og þá þarf maður að drífa sig ;0)

Næsta athöfn var í sal út í bæ og kom brúðguminn fyrstur á hvítum hesti. Með honum voru trumbuslagarar og blásarar og að sjálfsögðu var fjölskylda hans dansandi. Nokkru síðar kom brúðurin upp í brúðarklæðunum – sem eru ekkert smá …. okkur sýndist nú að hún væri orðin eitthvað þreytt. Sem er ekki nema von með alla skartgripina og skrautið hangandi utan á sér. En hún var nú samt sem áður ótrúlega falleg og frekar ung kannski, ekki nema 18! Draumur margra ungra stúlkna hér, sérstaklega í lágstétt og miðstétt, virðist vera sá að giftast ungar og stofna fjölskyldu. Margar spurningar sem við höfum fengið hefur einmitt snúist um það. Svo sátu þau þarna saman – skiptust á blómsveigum, hann dró hring á fingur hennar og allt saman undir nýjustu diskódanstónlistinni ;0) Auðvitað voru teknar myndir af öllum með brúðhjónunum og að myndatöku lokinni fengu þau loksins að borða.

Lokaathöfnin fór svo fram eitthvað um 2 leytið um miðja nótt - úti. Við Auður vorum reyndar eiginlega orðnar of þreyttar fyrir hana eftir allt þetta stúss. En við fengum ágætis útskýringu á þessari athöfn. Brúðhjónin binda föt sín saman og ganga 7 hringi í kringum bálköst til marks um þau næstu 7 líf sem þau munu eiga saman. Þetta var nú bara svona stiklað á stóru í gegnum allt þetta brúðkaupsfár sem nú er á enda…. Við ætlum að reyna að yfirgefa Delhi í kvöld og halda til Agra (jebb vorum aldrei búnar að komast þangað….!!) þaðan sem við ætlum að taka smá hring um Indland. Annars erum við að reyna að bóka flug til Thailands í kringum 15. feb ;0) Yfir og út! Mera beit pargí he…. veit einhver hvað þetta þýðir?? Svar kemur næst ;0)

Gúrúinn

Jæja þá erum við lentar aftur í Delhi.

Við áttum frábæra daga í Amritsar, þó þeir væru kaldir – en það var víst kuldamet slegið þegar við vorum þarna. Við byrjuðum á því að skoða Gullna hofið. Þar þarf maður að fara úr sokkum og skóm og skilja eftir í skógeymslu. Síðan þarf maður að þvo fæturna áður en maður fer inn með þvi að ganga í gegnum hálfgerða vatnsrennu. Við þurftum líka að hylja hárið okkar að mestu leyti – en það gildir nú bæði fyrir karla og konur. Gullna hofið er hof fyrir Sikha sem er um 2% af trúariðkendum hérna í Indlandi. Saga þeirra sem er að einhverju leyti útlistuð í safni þarna, er nokkuð blóðug. Sikharnir eru hins vegar mjög vingjarnlegir og umburðarlyndir gagnvart öðrum. T.d. er þarna matsalur/eldhús sem hver sem er má borða í – bæði ríkir og fátækir. Allir sitja á gólfinu (á tásunum, muniði) – hlið við hlið. Það skiptir engu máli hvað þú þénar á mánuði eða hvort þú eigir hús, þú færð sama mat og allir hinir – og hann er frír!! Þetta er þeirra aðferð til að útrýma stéttarskiptingu- og reyna að koma fólki í skilning að við erum jú öll manneskjur sem hafa sömu grunnþarfir.

Við tipluðum þarna um á tánum fórum inní Gullna hofið, sem er mjög svo fallegt – og já, það er úr skíra gulli!! Við fórum þarna inn – bugtum okkur og beygðum, snertum alla þröskulda á leiðinni og snertum svo ennið á okkur – og á sumum stöðum krupum við og settum ennið niður við gólf. Að lokum þegar við fórum út tókum við smá heilagt vatn og skvettum yfir okkur – maður á víst helst að drekka það líka…. en við slepptum því… þar sem það voru líka fiskar þarna og fólk (aðallega menn) að baða sig upp úr því.

Um kvöldið vorum við svo viðstaddar athöfnina þegar aðalgúrúinn – sem verið er að tilbiðja í Gullna hofinu – er færður úr hofinu og í annað hús beint á móti. (verð að koma því að að gullna hofið er umkringt vatni og maður verður að labba yfir brú til að komast inn). Þetta er rosalega mikilvæg athöfn – gúrúinum er pakkað inní teppi á meðan er verið að söngla bænir (sem eru reyndar sönglaðar allan daginn). Svo er einhver gaur sem stendur yfir þeim með blævæng – því það verður að lofta um gúrúinn. Að lokum er hann borinn út í hálfgerðum gullstól/rúmi og í náttstað sinn. Þar eru barðar trumbur og allir leggjast á hnén þegar hann er lagður til hvílu. En bara svona til að segja ykkur að þá er þetta ekki lifandi manneskja heldur mynd af gúrúinum.

Við fengum svo leiðsögn um svæðið af einum sikhanum sem skýrði okkur frá öllu. Fengum meira að segja að kíkja í eldhúsið þar sem voru pottar sem hægt var að elda í fyrir 10.000 manns! Það eru ca 80.000 manns sem borða í matsalnum á hvejrum degi. Um kvöldið sváfum við svo í hofinu – fengum sérherbergi þannig að við þurftum ekki að sofa úti á dýnu eins og hitt fólkið. Rúmin voru allt í lagi – krossviðsplata með þunnri dýnu. En maður kvartar sosum ekki þar sem gistingin er frí. Framlög eru samt vel þegin á þessum stað. Þetta var mjög skemmtileg upplifun að sofa þarna þó svo að maður hefði ekki öll nútímaþægindi ;0) Maður fær líka mun meiri skilning á öðrum trúarbrögðum þegar maður fær að upplifa þau svona í beinni útsendingu ;0)

Við gerðum margt fleira í Amritsar – sem verður sagt frá síðar. Held að þetta sé orðin ágætis blogg í bili….. En við fórum í annað hof og að horfa á athöfn við landamæri Indlands og Pakistans.

Heilsumst í bili Auður og Begga

Hvað gerist næst?

Jæja já… maður er bara ótrúlega duglegur að blogga ;0)

Við Auður hittum Nitali í gær og fórum saman að skoða Red fort og Mosku…. Í Red fort komu til okkar múslímsk fjölskylda (að við höldum)… og tók í hendina á okkur… já við erum bara orðnar nokkuð frægar hérna… þeim fannst þetta alla vega mjög merkilegt ;0) Fórum svo úr sokkum og skóm til að fara inn í eina af stærstu moskunum í Delhi. Við höfðum reyndar ekkert svakalega mikinn tíma þar sem sólin var að fara að setjast og þá megum við ekki vera inni við.

En það er rosalega fínt að hafa hana Nitali… við fáum skutl hingað og þangað ;0) og svo er líka gott að hún talar hindí þannig að hún gat verið munnur okkar í gær ;0)

Við tékkuðum okkur svo út af þessu hóteli í morgun og gistum áreiðanleg með Nitali heima hjá skyldfólki hennar í nótt…. en svo er förinni heitið til Agra á morgun að skoða Taj Mahal ;0) spennó - spennó

Á eftir ætlum við svo að versla okkur einhver föt með mömmu hennar Nitali… hún er nottla indversk þannig að minni hætta er á að það sé eitthvað verið að svindla á okkur ;0) Svo þurfum við líka að kaupa eitthvað sætt fyrir brúðkaupið ;0)

Vitum ekki alveg hvenær við náum að blogga næst… en þangað til … verið hress - ekkert stress og bless ;0)

Indíafararnir…. Begga og Auður… ;0)

Kveðjupartýið…

…. já við hittumst fríður hópur á Caruso í gær í tilefni brottfarar minnar og Auðar núna á mánudaginn…. NÚNA Á MÁNUDAGINN…. damn hvað tíminn líður hratt…. En ég held að ég tali fyrir okkur báðar þegar ég segi að við áttum góða kvöldstund með ykkur …. og dýrindis mat. Það var bara gaman að sjá hversu margir sáu sér fært um að koma… Við eigum eftir að sakna ykkar allra með tölu… og kannski hnappagati….  ;0) Kvöldið endaði þó ekki alveg nógu vel hjá mér…. og nei ég var edrú!! …. hefði sko alveg verið til í að sleppa við þetta mígreniskast svona síðasta kvöldið með vinunum…. eeeen ef maður lítur á björtu hliðarnar þá er það kannski betra heldur en þegar maður er kominn þarna út… en ég náði sumsé að staulast heim, taka inn eina íbúfen og skríða uppí rúm….  Kannski er stressið, tilhlökkunin og kvíðinn farin að segja til sín… ég hef alla vega ekki fengið mígreniskast í mörg ár…. en svona er lífið….

Annars er bara verið á fullu að pakka niður í kassa (veit að Auður ætlaði að klára að ganga frá sinni íbúð í dag;0)…. íbúðin hérna sem ég er í seldist nefnilega í gær…. þannig að plönin breyttust aðeins…. svo að núna er bara verið að reyna að hreinsa út….. Á morgun ætla svo mínar yndislegu systur og fjölskyldur þeirra að koma og hjálpa mér að ryðja öllu út…. og þá get ég farið að pakka niður í bakpokann ;0)

Jæja ég ætla ekki að hafa þetta lengra í bili…. ég held að það sé alveg óhætt að segja að það bíði mörg verkefni….

Namaste,  

- B

ps……. Góður vinur er það besta sem þú getur verið og það besta sem þú getur átt ;0)

Maing raastaa bhool gayaa hoong!!

Já já maður þarf nottla að æfa sig í hindi…. en ég ætla nú samt að vona að ég þurfi ekkert að vera að segja þetta. Er einhver góður í hindi sem fattar hvað þetta þýðir?? ;0)

Annars nálgast brottfarardagurinn ískyggilega hratt…. við verðum komnar um borð í vélina eftir 5 daga…. Til marks um það var síðasti vinnudagurinn í dag…. Frekar skrýtið þar sem ég er búin að vinna þarna í rúm 2 ár (já 2 ár og geri aðrir betur ;0) og er búin að vera að vinna nánast með sama fólkinu allan tímann…. bæði fullorðnum og börnum. Þannig að það voru blendnar tilfinningar þegar ég yfirgaf staðinn…. það sem tekur við í næstu viku verður bara skemmtilegt og framandi en það er líka pínu erfitt/skrýtið að kveðja alla þessa frábæru krakka sem maður er búinn að vera með 8 tíma á dag, nánast á hverjum degi síðastliðið hálft ár a.m.k. og sumum lengur….. og það er ótrúlegt hvað maður þekkist…. einu sinni fékk ég til dæmis að heyra það að það sæist sko alltaf á mér þegar ég væri að grínast af því að ég væri með ákveðinn svip ;0) en ég ætla sko pottþétt að kíkja í heimsókn á allt liðið þegar ég kem aftur þá eiga áreiðanlega þó nokkrir eftir að vera nokkrum sentimetrunum hærri…..

En núna tekur bara við lokaspretturinn í undirbúningi og pökkun…. ég er nú svo heppin að hún Hlíf, vinkona mín, ætlar að leigja íbúðina meðan ég verð á flakki. Hún fær afnot af helstu húsgögnum sem hér eru þannig að ég þarf ekki að vera að standa í því að burðast með einhver flykki hér fram og til baka…. pjúff…. ekkert smá fegin.

Svo verður bara dagurinn tekinn snemma á morgun og reynt að gera sem flest…. enda kominn ágætis listi…. svo er bara að fara að pakka í bakpokann og sjá hvað maður getur tekið mikið með sér ;0)

Kveðja frá flakkaranum…..

Begga/Berglind

síðasta vikan….

… húff já það er víst orðin staðreynd að nú er upp runnin síðasta vika okkar á Íslandi…. í bili alla vega ;0) Eftir viku verður maður að vera búinn að pakka ofaní bakpokann og áreiðanlega kominn smá stress/ferða/tilhlökkun….. nokkur fiðrildi eiga eflaust eftir að flögra um……

En þetta fer nú allt að verða klappað og klárt….. Ég klára bólusetningarsprauturnar á morgun - malaríutöflurnar komnar í hús…. og vá geta þær nú verið dýrar… ég er nú fegin að vera ekkert að japla á þessu að staðaldri. Nú svo höfum við verslað okkur inn ágætis ferðaapótek…. maður er aldrei of viðbúin - og svo er hún Auður nú einu sinni skáti…. þannig að hún er ávallt viðbúin ;0)

Við fengum vegabréfin okkar síðastliðið fimmtudagskvöld….. okkur var synjað um landvistarleyfi vegna húmorsleysis á háu stigi…. það þykir ekki gott fyrir þjóðarsálina…. Neeeei bala glín…. við erum komnar með indverskan stimpil í vegabréfin okkar….. þannig að við komumst a.m.k. til Indlands….. Nú svo var bara drifið í því að fylla út annað umsóknareyðublað og þessa stundina eru vegabréfin okkar hjá nágrönnum Auðar, nánar tiltekið Kínverska sendiráðinu. En þeir lofuðu því staðfastlega að gefa okkur leyfi til að komast í þeirra fagra land….. hins vegar gæti orðið eitthvað aðeins meira vesen fyrir okkur að redda vegabréfsáritun til Tíbets…. en það verður tíminn einn að leiða í ljós ;0)

Jæja…. nóg í bili…. maður verður víst að halda áfram að pakka niður - lesa sig til og sitthvað fleira sem brýn þörf er á að gera ;0)

Begga ferðalöng ;0)