Tag Archive for 'Amritsar'

Gúrúinn

Jæja þá erum við lentar aftur í Delhi.

Við áttum frábæra daga í Amritsar, þó þeir væru kaldir – en það var víst kuldamet slegið þegar við vorum þarna. Við byrjuðum á því að skoða Gullna hofið. Þar þarf maður að fara úr sokkum og skóm og skilja eftir í skógeymslu. Síðan þarf maður að þvo fæturna áður en maður fer inn með þvi að ganga í gegnum hálfgerða vatnsrennu. Við þurftum líka að hylja hárið okkar að mestu leyti – en það gildir nú bæði fyrir karla og konur. Gullna hofið er hof fyrir Sikha sem er um 2% af trúariðkendum hérna í Indlandi. Saga þeirra sem er að einhverju leyti útlistuð í safni þarna, er nokkuð blóðug. Sikharnir eru hins vegar mjög vingjarnlegir og umburðarlyndir gagnvart öðrum. T.d. er þarna matsalur/eldhús sem hver sem er má borða í – bæði ríkir og fátækir. Allir sitja á gólfinu (á tásunum, muniði) – hlið við hlið. Það skiptir engu máli hvað þú þénar á mánuði eða hvort þú eigir hús, þú færð sama mat og allir hinir – og hann er frír!! Þetta er þeirra aðferð til að útrýma stéttarskiptingu- og reyna að koma fólki í skilning að við erum jú öll manneskjur sem hafa sömu grunnþarfir.

Við tipluðum þarna um á tánum fórum inní Gullna hofið, sem er mjög svo fallegt – og já, það er úr skíra gulli!! Við fórum þarna inn – bugtum okkur og beygðum, snertum alla þröskulda á leiðinni og snertum svo ennið á okkur – og á sumum stöðum krupum við og settum ennið niður við gólf. Að lokum þegar við fórum út tókum við smá heilagt vatn og skvettum yfir okkur – maður á víst helst að drekka það líka…. en við slepptum því… þar sem það voru líka fiskar þarna og fólk (aðallega menn) að baða sig upp úr því.

Um kvöldið vorum við svo viðstaddar athöfnina þegar aðalgúrúinn – sem verið er að tilbiðja í Gullna hofinu – er færður úr hofinu og í annað hús beint á móti. (verð að koma því að að gullna hofið er umkringt vatni og maður verður að labba yfir brú til að komast inn). Þetta er rosalega mikilvæg athöfn – gúrúinum er pakkað inní teppi á meðan er verið að söngla bænir (sem eru reyndar sönglaðar allan daginn). Svo er einhver gaur sem stendur yfir þeim með blævæng – því það verður að lofta um gúrúinn. Að lokum er hann borinn út í hálfgerðum gullstól/rúmi og í náttstað sinn. Þar eru barðar trumbur og allir leggjast á hnén þegar hann er lagður til hvílu. En bara svona til að segja ykkur að þá er þetta ekki lifandi manneskja heldur mynd af gúrúinum.

Við fengum svo leiðsögn um svæðið af einum sikhanum sem skýrði okkur frá öllu. Fengum meira að segja að kíkja í eldhúsið þar sem voru pottar sem hægt var að elda í fyrir 10.000 manns! Það eru ca 80.000 manns sem borða í matsalnum á hvejrum degi. Um kvöldið sváfum við svo í hofinu – fengum sérherbergi þannig að við þurftum ekki að sofa úti á dýnu eins og hitt fólkið. Rúmin voru allt í lagi – krossviðsplata með þunnri dýnu. En maður kvartar sosum ekki þar sem gistingin er frí. Framlög eru samt vel þegin á þessum stað. Þetta var mjög skemmtileg upplifun að sofa þarna þó svo að maður hefði ekki öll nútímaþægindi ;0) Maður fær líka mun meiri skilning á öðrum trúarbrögðum þegar maður fær að upplifa þau svona í beinni útsendingu ;0)

Við gerðum margt fleira í Amritsar – sem verður sagt frá síðar. Held að þetta sé orðin ágætis blogg í bili….. En við fórum í annað hof og að horfa á athöfn við landamæri Indlands og Pakistans.

Heilsumst í bili Auður og Begga

Brúðkaupsundibúningur - Armitsar og Gullna hofið

Þá erum við stöllur komnar í Punjab héraðið, nánartiltekið til Armitsar, þar sem Gullna hofið er.

Hingað til höfum við verið í Delhi hjá fölskyldu Nitali, vinkonu Beggu. Undirbúningurinn fyrir brúðkaupið er á fullu og síðustu dögum höfum við eytt á hinum og þessum mörkuðum borgarinnar. Móðir Nitali missir alla skynjun á ytra umhverfi um leið og hún stígur fæti inn á markaðssvæðið. Hún þræðir hverja búðina og hvern básinn á fætur öðrum, dáleidd af litríkum inverskum klæðnaðinum. Á meðan hún keypti nokkur skópör og óteljandi margar flíkur festum við Begga kaup á brúðkaupsklæðnaði. Begga keypti Sari og ég pajamy – buxur, þröngar um kálfana, og hálfgerðan kjól yfir. Þessu munum við klæðast aðalkvöld brúðkaupsins, 26. janúar, sem er þóðveldisdagur Indverja.

Það er búið að vera ótrúlega gaman og fróðlegt að fá að vera inná indverskri fjölskyldu en um leið nokkuð krefjandi. Við tókum upp á því að sofa svolítið lengi fyrsta morguninn hjá þeim. Við vorum ekki vaktar fyrr en um hádegi. Þá kom húsfrúin inn í herbergi, kveikti ljósin og spurði hvort við vildum te. Alla morgna hefur þetta verið mjög svipað. Hurðinni er hrint upp, ljósin kveikt og kvell rödd segir góðan daginn, viljið þið te? Mjög gaman að því hvað fólk er heimilislegt.

En eftir þennan feita morgunn (“grasse matinée”) höfum við verið álitnar hinar mestu svefnpurkur og allir virðast halda að við séum alltaf svo lengi að öllu. Í hvert sinn sem ferðinni er heitið á einhvern stað heyrist þessi setning að minnsta kosti fimm sinnum: “Get ready, we are going now.” Iðulega höfum við þá verið tilbúnar frá því áður en hún var sögð í fyrsta skipti og eftir fjórða skiptið er sest niður til borðs og drukkið te, svo er snæddur morgunmatur og svo er drukkið meira te…
- Þegar Indverjar eiga í hlut er ágætt að tvöfalda tímann sem um ræðir. Stefnumót eftir klukkutíma – vertu mætt/mættur eftir tvo..

Indverjar eru líka nokkuð forsjálshyggnir, ef hægt er að taka svona til orðs. Ég hélt við myndum aldrei komast af stað frá Delhi til þess að skoða okkur aðeins um… Allur karlpeningur fjölskyldunnar vildi hafa vit fyrir okkur. Úr því þeir gátu ekki farið með okkur átti að panta allt fyrirfram, hótel og bílstjóra sem stæði og biði okkar með spjal á lestarstöðinni. Svo var það – ok, þið takið lest á morgun. Farið til Armistasr og sjáið gullna hofið og komið svo strax til baka aftur daginn eftir!!!

Hemm já, við redduðum okkur sjálfar autorickshaw á lestarstöðinni og gistum í Gullna hofinu. Sameiginleg klósett/holur og sturtur.. Og við ætlum að vera allavega 2-3 daga.Það má samt alls ekki misskilja mig. Það hefur verið alveg frábært að vera hjá þessari fjölskyldu. Allir vilja allt fyrir okkur gera. Við fáum frábæran indverskan mat og farið er með okkur eins og prinsessur :D

Jæja, þetta er komið meira en nóg í bili. Segjum síðar frá upplifuninni hér í Armitsar, umferðinn í Delhi og frekari kynnum okkar af þessu landi og íbúum þess.. :)