Tag Archive for 'brúðkaup'

brúðkaup

Eða brúðkaupsfár réttara sagt….. ;0) Það er alla vega mikið meira stand í kringum þetta hér heldur en heima á klakanum…. Í vikunni fyrir brúðkaupið skiptast fjölskyldurnar á að heimsækja brúðina og brúðgumann. Brúðurin er klædd upp en brúðgumanum eru færðar gjafir (aðallega peningar held ég ) og svo eru víst tærnar snertar á öllum …. Hmmm já….. margt er skrýtið í kýrhausnum.

Á föstudaginn var svo hist heima hjá brúðinni og þar var etið, sungið, dansað og spilað á hljóðfæri uppá þakinu á meðan brúðurin og allar þær konur sem vildu fá mendi (eða henna málningu í lófann og á handarbakið)…. brúðurin fær auðvitað lang mest eða alla leið uppá handleggi og á fæturna upp að hnjám. Svo er alveg bannað að nota hendurnar á meðan það er að þorna…. sem er eitthvað um tvo tíma! Jamms eins gott að vera búinn að fara á klósettið áður….;0) Hjátrú er hérna í Indlandi að eftir því sem mendiið verður dekkra því meira mun eiginmaðurinn elska þig…. en við komumst nú að því að það fór bara eftir því hversu þykkt lag af henna fór á hendina.

Á laugardeginum, brúðkaupsdeginum sjálfum, var svo athöfn um hádegið (það var fyrst sagt við okkur 10… en þetta er bara indverskur tími ;0). Þá sat brúðurin á litlum, eiginlega hálfgerðum fjósakolli fyrir framan prestinn. Reykelsisangan lá um alla stofuna og fólk sat annað hvort í sófanum eða á gólfinu. Foreldrar hennar við hliðina á henni og móðurbróðir og konan hans hinum megin við. Svo voru sönglaðar bænir, ýmis bönd, matur og annað slíkt blessað. Bengalsarnir (svona armbönd) eða brúðararmböndin voru sett á hana og hulin með klúti. En áður hafði hún verið með önnur armbönd sem ógiftar konur eiga að setja á sig…. svona svipað eins og þegar er verið að henda brúðarvendinum… nema að ég braut mín í spað…. heheh ætli ég sé þá nokkuð að fara að gifta mig á næstunni ;0) að sjálfsögðu varð ég við það miðdepilinn á athöfninni og öllum fannst þetta skemmtun hin besta… Auður reyndi eitthvað líka við að setja þá á sig… og braut annan…. sem vakti ekki síður kátínu og fliss viðstaddra. Heilagi maturinn var svo borðaður með bestu lyst… nokkurs konar eftirréttargums ef það útskýrir eitthvað….

Rétt síðar um daginn var svo gengið um hverfið með trumbur og stoppað á nokkra metra fresti til að dansa. Indverjunum fannst ótrúlega gaman að láta okkur dansa með sér ;0) Við erum nottla svo góðir dansarar ;0) Það var farið inní hof og þar var blessað sig í bak og fyrir, hringt bjöllum og ég veit ekki hvað og hvað. Ein frænkan gekk með okkur klædd í hálfgerðan dúk og öðrum haldið yfir henni. Á höfðinu hélt hún á leirvasa þar sem var svona hálfgerður kandís. Seinni partinn fórum við svo í greiðslu, skelltum okkur í fötin og máluðum okkur á mettíma. Fólk hérna er nefnilega vant að vera að slóra… eiginlega alveg þangað til það er orðið of seint og þá þarf maður að drífa sig ;0)

Næsta athöfn var í sal út í bæ og kom brúðguminn fyrstur á hvítum hesti. Með honum voru trumbuslagarar og blásarar og að sjálfsögðu var fjölskylda hans dansandi. Nokkru síðar kom brúðurin upp í brúðarklæðunum – sem eru ekkert smá …. okkur sýndist nú að hún væri orðin eitthvað þreytt. Sem er ekki nema von með alla skartgripina og skrautið hangandi utan á sér. En hún var nú samt sem áður ótrúlega falleg og frekar ung kannski, ekki nema 18! Draumur margra ungra stúlkna hér, sérstaklega í lágstétt og miðstétt, virðist vera sá að giftast ungar og stofna fjölskyldu. Margar spurningar sem við höfum fengið hefur einmitt snúist um það. Svo sátu þau þarna saman – skiptust á blómsveigum, hann dró hring á fingur hennar og allt saman undir nýjustu diskódanstónlistinni ;0) Auðvitað voru teknar myndir af öllum með brúðhjónunum og að myndatöku lokinni fengu þau loksins að borða.

Lokaathöfnin fór svo fram eitthvað um 2 leytið um miðja nótt - úti. Við Auður vorum reyndar eiginlega orðnar of þreyttar fyrir hana eftir allt þetta stúss. En við fengum ágætis útskýringu á þessari athöfn. Brúðhjónin binda föt sín saman og ganga 7 hringi í kringum bálköst til marks um þau næstu 7 líf sem þau munu eiga saman. Þetta var nú bara svona stiklað á stóru í gegnum allt þetta brúðkaupsfár sem nú er á enda…. Við ætlum að reyna að yfirgefa Delhi í kvöld og halda til Agra (jebb vorum aldrei búnar að komast þangað….!!) þaðan sem við ætlum að taka smá hring um Indland. Annars erum við að reyna að bóka flug til Thailands í kringum 15. feb ;0) Yfir og út! Mera beit pargí he…. veit einhver hvað þetta þýðir?? Svar kemur næst ;0)

Brúðkaupsundibúningur - Armitsar og Gullna hofið

Þá erum við stöllur komnar í Punjab héraðið, nánartiltekið til Armitsar, þar sem Gullna hofið er.

Hingað til höfum við verið í Delhi hjá fölskyldu Nitali, vinkonu Beggu. Undirbúningurinn fyrir brúðkaupið er á fullu og síðustu dögum höfum við eytt á hinum og þessum mörkuðum borgarinnar. Móðir Nitali missir alla skynjun á ytra umhverfi um leið og hún stígur fæti inn á markaðssvæðið. Hún þræðir hverja búðina og hvern básinn á fætur öðrum, dáleidd af litríkum inverskum klæðnaðinum. Á meðan hún keypti nokkur skópör og óteljandi margar flíkur festum við Begga kaup á brúðkaupsklæðnaði. Begga keypti Sari og ég pajamy – buxur, þröngar um kálfana, og hálfgerðan kjól yfir. Þessu munum við klæðast aðalkvöld brúðkaupsins, 26. janúar, sem er þóðveldisdagur Indverja.

Það er búið að vera ótrúlega gaman og fróðlegt að fá að vera inná indverskri fjölskyldu en um leið nokkuð krefjandi. Við tókum upp á því að sofa svolítið lengi fyrsta morguninn hjá þeim. Við vorum ekki vaktar fyrr en um hádegi. Þá kom húsfrúin inn í herbergi, kveikti ljósin og spurði hvort við vildum te. Alla morgna hefur þetta verið mjög svipað. Hurðinni er hrint upp, ljósin kveikt og kvell rödd segir góðan daginn, viljið þið te? Mjög gaman að því hvað fólk er heimilislegt.

En eftir þennan feita morgunn (“grasse matinée”) höfum við verið álitnar hinar mestu svefnpurkur og allir virðast halda að við séum alltaf svo lengi að öllu. Í hvert sinn sem ferðinni er heitið á einhvern stað heyrist þessi setning að minnsta kosti fimm sinnum: “Get ready, we are going now.” Iðulega höfum við þá verið tilbúnar frá því áður en hún var sögð í fyrsta skipti og eftir fjórða skiptið er sest niður til borðs og drukkið te, svo er snæddur morgunmatur og svo er drukkið meira te…
- Þegar Indverjar eiga í hlut er ágætt að tvöfalda tímann sem um ræðir. Stefnumót eftir klukkutíma – vertu mætt/mættur eftir tvo..

Indverjar eru líka nokkuð forsjálshyggnir, ef hægt er að taka svona til orðs. Ég hélt við myndum aldrei komast af stað frá Delhi til þess að skoða okkur aðeins um… Allur karlpeningur fjölskyldunnar vildi hafa vit fyrir okkur. Úr því þeir gátu ekki farið með okkur átti að panta allt fyrirfram, hótel og bílstjóra sem stæði og biði okkar með spjal á lestarstöðinni. Svo var það – ok, þið takið lest á morgun. Farið til Armistasr og sjáið gullna hofið og komið svo strax til baka aftur daginn eftir!!!

Hemm já, við redduðum okkur sjálfar autorickshaw á lestarstöðinni og gistum í Gullna hofinu. Sameiginleg klósett/holur og sturtur.. Og við ætlum að vera allavega 2-3 daga.Það má samt alls ekki misskilja mig. Það hefur verið alveg frábært að vera hjá þessari fjölskyldu. Allir vilja allt fyrir okkur gera. Við fáum frábæran indverskan mat og farið er með okkur eins og prinsessur :D

Jæja, þetta er komið meira en nóg í bili. Segjum síðar frá upplifuninni hér í Armitsar, umferðinn í Delhi og frekari kynnum okkar af þessu landi og íbúum þess.. :)

Hvað gerist næst?

Jæja já… maður er bara ótrúlega duglegur að blogga ;0)

Við Auður hittum Nitali í gær og fórum saman að skoða Red fort og Mosku…. Í Red fort komu til okkar múslímsk fjölskylda (að við höldum)… og tók í hendina á okkur… já við erum bara orðnar nokkuð frægar hérna… þeim fannst þetta alla vega mjög merkilegt ;0) Fórum svo úr sokkum og skóm til að fara inn í eina af stærstu moskunum í Delhi. Við höfðum reyndar ekkert svakalega mikinn tíma þar sem sólin var að fara að setjast og þá megum við ekki vera inni við.

En það er rosalega fínt að hafa hana Nitali… við fáum skutl hingað og þangað ;0) og svo er líka gott að hún talar hindí þannig að hún gat verið munnur okkar í gær ;0)

Við tékkuðum okkur svo út af þessu hóteli í morgun og gistum áreiðanleg með Nitali heima hjá skyldfólki hennar í nótt…. en svo er förinni heitið til Agra á morgun að skoða Taj Mahal ;0) spennó - spennó

Á eftir ætlum við svo að versla okkur einhver föt með mömmu hennar Nitali… hún er nottla indversk þannig að minni hætta er á að það sé eitthvað verið að svindla á okkur ;0) Svo þurfum við líka að kaupa eitthvað sætt fyrir brúðkaupið ;0)

Vitum ekki alveg hvenær við náum að blogga næst… en þangað til … verið hress - ekkert stress og bless ;0)

Indíafararnir…. Begga og Auður… ;0)

Dýr á götum úti

Við notuðum fyrsta daginn í Delhi til þess að ná úr okkur flugþreytunni og komast í gang.

Okkur hefur nú þegar verið boðið í eitt stykki brúðkaup en það fer fram hérna í Delhi 24. janúar. Vinkona Beggu frá því í Frakklandi, Nitali, er hérna í Delhi en hún er af inverskum uppruna. Hún er tilbúin að hitta okkur og ferðast eitthvað með okkur um Indland fram að brúðkaupi en hún heldur af landi brott í lok mánaðarins.

Í gærkvöldi snæddum við á einum af mörgum veitingastöðum hverfisins. Nokkrar kýr áttu leið hjá, ein þeirra fékk sér að borða og hélt svo á brott. Sennilega í leit að eftirrétt á öðrum stað. Stuttu síðar rölti fíll framhjá í rólegheitunum. Stærðarinnar fíll á þessari litlu og þröngu götu sem myndi ábyggilega ekki rúma tvo bíla hlið við hlið!

Fróðlegt er að vita hvað dagurinn í dag ber í skauti sér.

Kv.

Auður og Begga