Tag Archive for 'Krabi'

Krabi og Chiang Mai

Published by begga on mars 7, 2008 in Blogg. 6 Comments

Áfram heldur ferðalagið og ekki nema rétt rúm vika eftir af veru okkar hér í Tælandi.

Við eyddum nokkrum dásamlegum dögum á Krabi, á vesturströnd suður Asíu.

Þar sem við hreinlega elskum að ferðast um á skipum ákváðum við að eyða einum degi í að heimsækja nálægar eyjar. Við sigldum framhjá Kjúklingaeyju sem dregur nafn sitt af því að einn kletturinn á henni lítur út eins og haus á hænu. Við sigldum í kringum Koh Phi Phi Lay – þar sem við urðum svo frægar að stoppa við þá frægu strönd sem var notuð sem tökustaður í myndinni The Beach. Við skelltum okkur í tæran sjóinn (held að ég hafi aldrei séð jafn tæran og fallegan sjó!) og snorkluðum að nálægri strönd þar sem ég hugsa að ég gæti alveg eytt það sem eftir væri ævi minnar! Þetta er svo fallegt… að það er varla hægt að lýsa því með orðum. Það er bara ekkert annað fyrir ykkur lesendur góðir að skella ykkur sjálfir ;0) En fyrir þá sem ekki geta það ættu að koma inn myndir von bráðar ….

Eftir svaml í sjónum var brunað að næstu eyju sem heitir nánast það sama – Koh Phi Phi Don. Þar fengum við hádegisverð og smá frjálsan tíma. Að lokum sigldum við heim í síðdegissólinni, uppi á dekki með tásurnar danglandi fram af skipinu – Hvað gæti verið betra??

Þar sem við stöllur erum svo ótrúlega öflugar og til í allt ákváðum við að skella okkur í Jungle ferð. Þar byrjuðum við á að skella okkur í eina heita laug (jú Tælendingar eiga víst líka heitar uppsprettur eins og við íslendingar). Vatnið var eitthvað um 36 gráður en við máttum alls ekki vera lengur en í 20 mínútur. Annað væri bara of hættulegt fyrir heilsuna.  Á þessari stundu varð okkur hugsað til allra íslendinganna sem flatmaga í heitu pottunum á Íslandi. Eftir að hafa bleytt sig aðeins í hitanum röltum við í gegnum skóginn þar sem sumir stígarnir voru þaktir rótum og á öðrum stöðum þurftum við að stikla á trjástubbum.

Leið okkar lá í aðra laug sem var nú reyndar ekki heit uppspretta þannig að við gátum svamlað í henni að vild. Hún hafði reyndar þá sérstöðu að vatnið var nánast grænt á litinn og dregur hún nafn sitt af því – Emerald Pool.

Eftir nokkuð gott svaml var auðvitað fengið sér eitthvað í gogginn. Enda veitti ekki af því næsta stopp var Tígrisdýrahellirinn. Hmmm nei það voru víst engin tígrisdýr þar en óvænta ánægjan var að við máttum klöngrast upp 1237 tröppur uppá fjallstopp!! Sem við og gerðum á hálftíma! Og geri aðrir betur. Uppi á fjallstoppinum höfðum við frábært útsýni en þar var jafnframt þessi gríðarstóri gyllti Búdda. Húff… ég hefði sko ekki viljað vera að vinna við að koma honum upp og í gír…. Það hefði alveg mátt halda að við hefðum skellt okkur í poll þegar við komum niður…. held að ég þurfi ekki að segja meira um það.

Þegar niður var komið biðu okkar þar nokkrir apar sem voru ótrúlega gæfir og alveg til í að borða eitthvað frá okkur. Auður gaf nokkrum banana og ég gaf einum örlítið snakk og þakkaði hann pent fyrir sig með því að setja loppuna á sér í lófann á mér í dágóða stund. Hann var meira að segja svo þakklátur að hann gerði heiðarlega tilraun til að stela snakkpokanum hennar Auðar sem átti sér einskis ills von við að taka myndir.

Okkar beið svo einstaklega ,,skemmtilegt” 35 tíma ferðalag og erum núna staddar í norður hluta Tælands – nánar tiltekið í Chiang Mai. Hérna höfum við þeyst um götur borgarinnar á hjólum, skellt okkur á næturmarkaðinn þar sem nokkrir þúsundkallar fengu að fjúka í staðinn fyrir góðan varning og eyddum svo deginum í dag í það að læra að elda tælenskan mat. Ég get nú alveg sagt ykkur það að við erum snilldar kokkar!! ;0)

Á morgun er svo förinni heitið út í frumskóginn. Þar ætlum við að eyða næstu dögum í að skoða fallegt landslag, fara á fílsbak, river rafting og heimsækja þorp innfæddra ættbálka, þar sem við munum eyða nóttunum. Það verður spennandi að sjá og vita hvað gerist í þeirri ferð !! En við höfum heyrt að mikið sé um snáka á þessum slóðum ;0)

Kveðjur úr pottunum….
Begga

Á bólakafi!!

Published by begga on mars 1, 2008 in Blogg. 6 Comments

… já það má með sanni segja að ég hafi verið á bólakafi undanfarna daga….. og ekki bara í vatni heldur einnig í lærdómi. Gott að vita að heilasellurnar virka ennþá ;0)

Námskeiðið sem ég tók var 4 dagar – þar sem við þurftum að læra heila bók (já takk fyrir og það á ensku) um köfun, horfa á myndband um köfun og svo svara heilmiklum spurningum. Ég er því orðin mun fróðari m.a. um lofþrýsting í undirdjúpunum, strauma hafsins og hvernig maður eigi að haga sér í undirdjúpunum. Nú og svo var að skella sér í sjóinn!!

Fyrsta köfunardaginn lærðum við að græja töskurnar með öllum þeim tilheyrandi búnaði sem þarf til að kafa. Svo var okkur ,,skutlað” á longtail báti út að bátnum sem skólinn á og notar til köfunar. Um borð eru loftkútarnir til staðar (og nei ég get sagt ykkur að þeir eru ekki bara fullir af súrefni!!) sem og þyngdarbelti… jebb til að geta sokkið niður á hafsbotn. Á meðan fleyið siglir að þeim stað sem á að kafa á nýtir maður tímann til að græja sig til og fara yfir búnaðinn sem og köfunina.

Til að geta klárað þetta námskeið þarf maður að ná tökum á ákveðinni færni til að geta bjargað sér úr ýmsum háska. T.d. þurfti að taka af sér köfunargleraugun, synda án þeirra, setja þau aftur á sig og tæma vatnið úr þeim. Þá var skrúfað fyrir súrefnið, bara þannig að maður finndi fyrir því hvernig það væri. En ekki að óttast! Um leið og ég fann fyrir því að súrefnið væri búið þá gaf ég kennaranum ákveðið merki og hann skrúfaði frá strax aftur. Nú svo þarf maður að geta notað súrefni frá öðrum sem og kunna ýmsar aðrar kúnstir með loftið. M.a. þurfti ég að fara niður á 8 metra dýpi og komast alla leið aftur upp á yfirborðið, án þess að anda að mér en jafnframt án þess að fara of hratt! En það skemmtilega við þetta er að um leið og maður fer ofar minnkar þrýstingurinn á lungunum sem veldur því að loftmagnið sem er í þeim eykst (hmmm var þetta nokkuð of flókið fyrir einhverja??). 

 En það er ekki nóg að læra ýmsar kúnstir með loftið heldur þarf líka að læra að stjórna hæðinni neðansjávar. Það má hvorki fara of hratt upp né niður (köfunarveiki ef er farið of hratt upp og ekki er hægt að losa um þrýsting m.a. í eyrum ef maður fer of hratt niður) en svo má heldur ekki ,,klessa” á sjávarbotninn! En með æfingunni tekst þetta – reyndar eru fæturnir á mér aðeins skrambúleraðir eftir að hafa rekist nokkrum sinnum á sjávarbotninn á meðan ég var að æfa mig.

Nú svo að þetta sé ekki nóg að þá þarf maður að fara í læknisskoðun (eins og þið hafið kannski áttað ykkur á í færslunni hérna á undan) og svo þarf að taka tvö sundpróf. Eitt þar sem má synda í blautbúningnum, með froskalappirnar og gleraugun og svo annað þar sem engin hjálpartæki eru leyfð og á endanum þarf maður að láta sig fljóta í 10 mínútur.

 Ég fór samtals í fjórar kafanir og mest niður á 17 metra dýpi. Ég get alveg sagt ykkur að undirdjúpin eru undurfögur. Það var nóg um fiska þarna niðri og ég sá m.a. Nemo og alla hans vini, tvær tegundir af englafisk, ál (sem ég sá sjálf ;0), trigger fisk (sem ég er bara ekki alveg viss hvert er íslenska heitið á en þetta er eini fiskurinn á þessum slóðum sem getur bitið ef farið er á hans yfirráðasvæði – en ég slapp við öll bit ;0) og ótalfleiri fiska en enga hákarla !!

Við sáum líka nokkuð stóra skel á flakki sem stoppaði skyndilega. Við lögðumst ofurvarlega á sjávarbotninn við hliðina á skelinni og biðum róleg. Eftir augnablik lyftist skelin á ný og út komu nokkrir fálmarar og klær og með því sama skundaði skelin á braut. Gróðurlífið er líka ótrúlega litríkt og fagurt á botninum og ekki skemmir að synda í kringum kóralana.

Eftir að hafa tekið þessar fjórar kafanir, lokapróf og náð tökum á öllum þeim tækniatriðum sem þarf að kunna, fyllti ég út umsóknina fyrir skírteinið. Kennarinn kvittaði svo undir, lét mig hafa bráðabirgðaskírteini og að lokum var kallað yfir veitingastaðinn fyrir utan skólann: ,,we have a new open water diver” og svo var klappað….. Þannig að ég er formlega komin með réttindi til að kafa hvar sem er í heiminum niður á 18 metra dýpi!

Þetta er ótrúlega frábær upplifun fyrir þá sem hafa tækifæri ;0) Svo er bara spurning hvenær maður hendir sér næst í sjóinn ;0)

En við stöllur erum núna komnar til Krabi og er planið að kíkja á eyjuna þar sem The Beach var tekin upp, en hún á að vera undurfalleg. Annars eru eiginlega allar strendurnar hérna undurfallegar. Hérna ætlum við að vera í nokkra daga og njóta þess sem suður Tæland býður uppá áður en við höldum norður.

Kveðja

Kafarinn ;0þ

Ps. Ég tók vatnshelda myndavél með mér í undirdjúpin og spreðaði heilli filmu þarna niðri. Aldrei að vita nema að nokkrar myndir eigi eftir að ramba inná síðuna ef tækjabúnaður verður fyrir hendi ;0)