Ég held að ég verði að vara fólk við þessari færslu. EF þú ert viðkvæm sál þá myndi ég ráðleggja þér að hætta að lesa núna og lesa bara síðustu línurnar í þessari færslu.
Ástæðan er sú að við Auður rúntuðum um Phnom Penh á mótorhjóli og skoðuðum ýmsa staði. M.a. fórum við í Tuol Sleng eða S-21 og það sem er kallað á ensku Killing fields eða drápsengin. Tuol Sleng var eitt sinn skóli en á tímum Pol Pot og Rauðu Khmeranna var því breytt í fangelsi þar sem fólk var einnig yfirheyrt. Það er aldrei hægt að lýsa nákvæmlega þeirri tilfinningu sem hríslast um mann þegar maður stendur á svona stað. Þarna var hægt að skoða fangamyndir og var á sumum myndunum hægt að greina hræðslu fólksins. Nokkrar myndir átti ég í mjög miklum erfiðleikum með að horfa á - en það voru myndir af þeim börnum sem voru fangelsuð. Þau voru síðar drepin á Killing Fields m.a. með því að þau voru slegin upp við tré í viðurvist mæðranna sem gátu lítið gert.
Klefarnir í Tuol Sleng voru mjög litlir og þau herbergi sem voru með stærra móti voru yfirfull af fólki sem var hlekkjað bæði á höndum og fótum. Tólin sem voru notuð til pyntingar voru einni til sýnis og m.a. voru neglur dregnar af fólki, það hengt upp á höndunum þangað til það varð meðvitundarlaust og ýmislegt annað frekar ógeðfellt. Pyntingarnar í Tuol Sleng eru taldar vera verri heldur en þær sem tíðkuðust á tímum Hitlers í seinni heimsstyrjöldinni.
Á Killing fields er svo há bygging full af hauskúpum sem fundust þegar fjöldagrafirnar voru grafnar upp. Fólkið var keyrt hlekkjað og með bundið fyrir augunum að drápsengjunum þar sem það þurfti jafnvel að bíða í heila nótt í almyrkvuðum kofa eftir að verða drepið. Ekki voru allir jafn ,,heppnir” að fá eina byssukúlu í hausinn heldur var fólk bæði barið til dauða og skorið á háls. Þeir sem voru enn á lífi eftir fjöldaaftökuna máttu búast við því að fá eitur yfir sig sem var notað til að drepa rest og eyða nályktinni. Til marks um það hversu ömurlegt líf þessa fólks var að þá var gaddavírsnet strengt yfir svalir Tuol Sleng fangelsins til að koma í veg fyrir sjálfsmorð.
Fjöldinn allur af hermönnunum á þessum tíma voru aðeins börn sem saklaus voru þjálfuð upp í að verða skrímsli með byssur. Ekki einu sinni 12 manns lifðu af að ganga út úr Tuol Sleng af mörg þúsundum.
Eins og ég sagði áður þá getur maður eiginlega ekki lýst þeirri tilfinningu sem hríslast um mann á svona stað, manni var hálf flökurt yfir allri þessari grimmd. Saklaust fólk sem hafði ekki gert neitt sér til sakar, það var aðeins talið ,,hættulegt” fyrir byltinguna. Það ömurlegasta er að það er ekkert svo langt síðan þetta gerðist og í raun eru enn svona hlutir að gerast í heiminum í dag.
En svona til að slá rétt aðeins á léttari nótur í þessari færslu að þá fórum við stöllur yfir landamærin til Víetnam í dag. Okkur tókst í þetta skipti að vera með nóg af pening á okkur ;0) Lentum í Ho Chi Minh og keyptum okkur rútumiða til Nah Trang og ætti rútan að fara eftir rúmar 40 mínútur ;0)
Þangað til næst….. hafið það sem allra best
-Begga
Nýjustu komment